Muslim 818

Bize Yahya b. Yahya, Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve İbn Numeyr, hepsi Ebû Muâviye'den rivayet ettiler. Ebû Bekir dedi ki: Bize Ebû Muâviye, A'meş'ten, o Şakîk'ten şöyle rivayet etti: Abdullah (b. Mes'ûd) ve Ebû Mûsâ ile beraber oturuyordum. Ebû Mûsâ dedi ki: Ey Ebû Abdurrahman, ne dersin, bir adam cünüp olsa da bir ay boyunca su bulamasa namaz hususunda ne yapar? Abdullah dedi ki: Bir ay boyunca su bulamasa dahi teyemmüm etmez. Bunun üzerine Ebû Mûsâ dedi ki: Peki Mâide sûresindeki şu âyete ne dersin: "...su bulamazsanız temiz toprakla teyemmüm edin"? Abdullah dedi ki: Onlara bu âyet hususunda ruhsat verilseydi, su kendilerine soğuk geldiğinde toprakla teyemmüm etmeye kalkışmaları yakın olurdu. Ebû Mûsâ Abdullah'a dedi ki: Sen Ammâr'ın şu sözünü işitmedin mi? Rasûlullah (sav) beni bir iş için gönderdi de cünüp oldum ve su bulamadım; bunun üzerine hayvanın toprakta debelendiği gibi ben de toprakta debelendim. Sonra Peygamber'e (sav) gelip bunu ona anlattım. O da: "Sana ellerinle şöyle yapman yeterdi" dedi. Sonra ellerini bir kez yere vurdu, ardından solunu sağının üzerine ve ellerinin dış yüzünü ve yüzünü meshetti. Abdullah dedi ki: Ömer'in Ammâr'ın sözüyle yetinmediğini görmedin mi?