Yükleniyor…
Muslim'in hadis metodolojisine dair önsözü; güvenilir râvileri zayıf olanlardan ayırır.
183 · Hadis · Bu Türkçe çeviri yapay zekâ destekli olarak hazırlanmıştır.
Bana Züheyr b. Harb ve Abd b. Humeyd tahdis etti; ikisi dediler ki: Bize Yûnus b. Muhammed tahdis etti; bize Şeybân tahdis etti; bize Katâde tahdis etti; Enes'ten (naklen): Mekke halkı Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) kendilerine bir mucize (âyet) göstermesini istediler; o da onlara ayın yarılmasını iki kez gösterdi. Bunu bana Muhammed b. Râfi' de tahdis etti; bize Abdurrezzâk tahdis etti; bize Ma'mer haber verdi; Katâde'den, o Enes'ten, Şeybân'ın hadisinin manasıyla (rivayet etti).
Bana Züheyr b. Harb ve Abd b. Humeyd tahdis etti; ikisi dediler ki: Bize Yûnus b. Muhammed tahdis etti; bize Şeybân tahdis etti; bize Katâde tahdis etti; Enes'ten (naklen): Mekke halkı Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) kendilerine bir mucize (âyet) göstermesini istediler; o da onlara ayın yarılmasını iki kez gösterdi. Bunu bana Muhammed b. Râfi' de tahdis etti; bize Abdurrezzâk tahdis etti; bize Ma'mer haber verdi; Katâde'den, o Enes'ten, Şeybân'ın hadisinin manasıyla (rivayet etti).
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe tahdis etti; bize Ebû Muâviye ve Ebû Üsâme, A'meş'ten, o Saîd b. Cübeyr'den, o Ebû Abdirrahmân es-Sülemî'den, o Ebû Mûsâ'dan tahdis etti; şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: 'İşittiği eziyete Allah Azze ve Celle'den daha sabırlı hiç kimse yoktur. O'na ortak koşuluyor, O'na çocuk isnat ediliyor; buna rağmen O, onlara afiyet veriyor ve onları rızıklandırıyor.' Bize Muhammed b. Abdillah b. Numeyr ve Ebû Saîd el-Eşecc tahdis etti; ikisi dedi ki: Bize Vekî' tahdis etti; bize A'meş tahdis etti; bize Saîd b. Cübeyr tahdis etti; Ebû Abdirrahmân es-Sülemî'den, o Ebû Mûsâ'dan, o Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun benzerini (rivayet etti); ancak 'O'na çocuk isnat ediliyor' sözü hariç; onu zikretmedi.
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe tahdis etti; bize Ebû Muâviye ve Ebû Üsâme, A'meş'ten, o Saîd b. Cübeyr'den, o Ebû Abdirrahmân es-Sülemî'den, o Ebû Mûsâ'dan tahdis etti; şöyle dedi: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: 'İşittiği eziyete Allah Azze ve Celle'den daha sabırlı hiç kimse yoktur. O'na ortak koşuluyor, O'na çocuk isnat ediliyor; buna rağmen O, onlara afiyet veriyor ve onları rızıklandırıyor.' Bize Muhammed b. Abdillah b. Numeyr ve Ebû Saîd el-Eşecc tahdis etti; ikisi dedi ki: Bize Vekî' tahdis etti; bize A'meş tahdis etti; bize Saîd b. Cübeyr tahdis etti; Ebû Abdirrahmân es-Sülemî'den, o Ebû Mûsâ'dan, o Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun benzerini (rivayet etti); ancak 'O'na çocuk isnat ediliyor' sözü hariç; onu zikretmedi.
Bize Kuteybe b. Saîd tahdis etti, bize Leys, Bükeyr'den, o Büsr b. Saîd'den, o Ebû Hüreyre'den, o Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) (rivayet etti) ki, O şöyle buyurdu: "Sizden hiç kimseyi ameli asla kurtaramaz." Bir adam: "Seni de mi, ey Allah'ın Resûlü?" dedi. Buyurdu ki: "Beni de; ancak Allah'ın beni katından bir rahmetle bürümesi müstesna. Fakat (doğruya) yakın olun, orta yolu tutun." Bunu bana Yûnus b. Abdüla'lâ es-Sadefî de tahdis etti, bize Abdullah b. Vehb haber verdi, bana Amr b. el-Hâris, Bükeyr b. el-Eşecc'den bu isnâd ile haber verdi; ancak o: "Kendisinden bir rahmet ve fazl ile" dedi ve "fakat orta yolu tutun (saddidû)" (ifadesini) zikretmedi.
Bize Kuteybe b. Saîd tahdis etti (dedi ki): Bize Leys, Bükeyr'den, o Büsr b. Saîd'den, o Ebû Hüreyre'den, o da Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)'den rivayet etti ki, şöyle buyurdu: "Sizden hiçbirini ameli asla kurtaramaz." Bir adam: "Seni de mi, ey Allah'ın Resûlü?" dedi. Buyurdu ki: "Beni de. Ancak Allah beni kendi katından bir rahmetle örtüp bağışlarsa müstesna. Lâkin siz doğruya/orta yola yönelin." Bunu bana Yûnus b. Abdüla'lâ es-Sadefî de tahdis etti (dedi ki): Bize Abdullah b. Vehb haber verdi (dedi ki): Bana Amr b. el-Hâris, Bükeyr b. el-Eşecc'den bu isnad ile haber verdi; şu kadar var ki o: "Kendisinden bir rahmet ve bir fazl ile" dedi ve "Lâkin doğruya yönelin" ifadesini zikretmedi.
Bize İshâk b. İbrâhîm el-Hanzalî tahdis etti: Bize el-Mahzûmî haber verdi: Bize Vüheyb, Ebû Hâzim'den, o Sehl b. Sa'd'dan, o Resûlullah (sav)'den rivayetle tahdis etti ki (Peygamber) şöyle buyurdu: 'Şüphesiz cennette öyle bir ağaç vardır ki, binitli kimse onun gölgesinde yüz yıl yol alır da onu kat edemez.' Ebû Hâzim dedi ki: Bunu Nu'mân b. Ebî Ayyâş ez-Züraki'ye tahdis ettim; o da: Bana Ebû Saîd el-Hudrî, Peygamber (sav)'den şöyle tahdis etti dedi: 'Şüphesiz cennette öyle bir ağaç vardır ki, idmanlı (yarışa hazırlanmış), hızlı, cins bir ata binmiş kimse yüz yıl yol alır da onu kat edemez.'
Bize Kuteybe b. Saîd tahdis etti: Bize Ya'kûb -yani İbn Abdirrahmân el-Kârî-, Ebû Hâzim'den, o Sehl b. Sa'd'dan tahdis etti ki, Resûlullah (sav) şöyle buyurdu: 'Şüphesiz cennet ehli, cennetteki (yüksek) köşkü, sizin gökteki yıldızı gördüğünüz gibi görürler.' (Ebû Hâzim) dedi ki: Bunu Nu'mân b. Ebî Ayyâş'a tahdis ettim; o da: Ebû Saîd el-Hudrî'yi şöyle derken işittim dedi: '...tıpkı doğu veya batı ufkundaki parlak (inci gibi) yıldızı gördüğünüz gibi.'
Ebû Saîd el-Hudrî, Allah Resûlü'nün (s.a.v.) şöyle buyurduğunu rivayet etti: Cennet ehli, kendi üstlerindeki köşklerin sakinlerini, doğu ve batı ufkunda kalan parlak yıldızları gördüğünüz gibi görecektir; bu, kimilerinin kimilerine olan üstünlüğü sebebiyledir. Dediler ki: Ey Allah'ın Resûlü, bu, peygamberlere ait olup başkalarının ulaşamayacağı yerler midir? O şöyle buyurdu: Evet, canım elinde olana yemin olsun ki, Allah'a iman eden ve Hakk'ı tasdik eden kimseler oralara ulaşacaktır.
Ebû Hüreyre, Allah Resûlü'nden (s.a.v.) pek çok hadis rivayet etti; bunlardan biri de şudur: İki (müslüman) taife karşı karşıya gelmedikçe ve aralarında büyük çaplı bir kırım olmadıkça kıyamet kopmayacaktır; hâlbuki her ikisinin de davası aynıdır.
Ebû Hüreyre, Allah Resûlü'nün (s.a.v.) şöyle buyurduğunu rivayet etti: Bir kimse başka birinin kabrinin yanından geçip de "Keşke onun yerinde ben olsaydım" demedikçe kıyamet kopmayacaktır.
Bize Abdullah b. Ömer b. Muhammed b. Eban b. Salih ve Muhammed b. Yezid er-Rifaî tahdis etti -lafız İbn Eban'ındır-; dediler ki: Bize İbn Fudayl, Ebu İsmail'den, o Ebu Hazim'den, o da Ebu Hureyre'den tahdis etti; (Ebu Hureyre) dedi ki: Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Canım elinde olana yemin olsun ki, kişi bir kabrin yanından geçip üzerinde yuvarlanarak: 'Keşke şu kabrin sahibinin yerinde ben olsaydım' demedikçe dünya son bulmayacaktır; bu ise din(sizlik) sebebiyle değil, ancak (başına gelen) belâ sebebiyledir."
Bana Züheyr b. Harb tahdis etti, bize Abdüssamed b. Abdülvâris tahdis etti, bize babam tahdis etti, bize Dâvûd tahdis etti, Ebû Nadra'dan, o Ebû Saîd ile Câbir b. Abdullah'tan (rivayetle) ikisi dediler ki: Rasûlullah (s.a.v.) buyurdu ki: "Ahir zamanda bir halife olacak, malı bölüştürecek ve onu saymayacak."
Ümmü Seleme, Allah Resûlü'nün (s.a.v.) şöyle buyurduğunu rivayet etti: Âsi (bâği) bir topluluk Ammâr'ı öldürecektir.
Bana Harmele b. Yahyâ b. Abdullah b. Harmele b. İmrân et-Tücîbî rivâyet etti, (dedi ki) bana İbn Vehb haber verdi, (dedi ki) bana Yûnus, İbn Şihâb'dan, o Sâlim b. Abdullah'tan haber verdi ki, ona Abdullah b. Ömer haber vermiş: Ömer b. el-Hattâb, Resûlullah (s.a.v.) ile birlikte bir grup içinde İbn Sayyâd'a doğru gitti; nihayet onu, Benî Mağâle'nin hisârı (kalesi) yanında çocuklarla oynarken buldu. İbn Sayyâd o gün büluğ (ergenlik) çağına yaklaşmıştı. Resûlullah (s.a.v.) eliyle sırtına vuruncaya kadar (onların geldiğini) fark etmedi. Sonra Resûlullah (s.a.v.) İbn Sayyâd'a: “Benim Allah'ın Resûlü olduğuma şehâdet eder misin?” buyurdu. İbn Sayyâd ona baktı ve: 'Senin ümmîlerin resûlü olduğuna şehâdet ederim' dedi. İbn Sayyâd, Resûlullah'a (s.a.v.): 'Sen benim Allah'ın resûlü olduğuma şehâdet eder misin?' dedi. Resûlullah (s.a.v.) onu reddetti ve: “Ben Allah'a ve resûllerine iman ettim” buyurdu. Sonra Resûlullah (s.a.v.) ona: “Ne görüyorsun?” buyurdu. İbn Sayyâd: 'Bana doğru (söyleyen biri) ve yalancı (biri) geliyor' dedi. Resûlullah (s.a.v.) ona: “İş sana karıştırıldı” buyurdu. Sonra Resûlullah (s.a.v.) ona: “Ben senin için bir şey gizledim” buyurdu. İbn Sayyâd: 'O, ed-Duhh'tur' dedi. Bunun üzerine Resûlullah (s.a.v.) ona: “Yıkıl (alçal)! Sen haddini asla aşamayacaksın” buyurdu. Ömer b. el-Hattâb: 'Ey Allah'ın Resûlü! Bırak beni, boynunu vurayım' dedi. Resûlullah (s.a.v.) ona: “Eğer o (Deccâl) ise, sen ona asla musallat kılınmazsın (üstün gelemezsin); eğer o değilse, onu öldürmende senin için bir hayır yoktur” buyurdu. Sâlim b. Abdullah dedi ki: Abdullah b. Ömer'i şöyle derken işittim: Bundan sonra Resûlullah (s.a.v.) ve Übeyy b. Kâ'b el-Ensârî, İbn Sayyâd'ın içinde bulunduğu hurmalığa doğru gitti. Nihayet Resûlullah (s.a.v.) hurmalığa girince, İbn Sayyâd kendisini görmeden önce ondan bir şey işitmek için gizlenerek hurma kütükleriyle korunmaya başladı. İbn Sayyâd, kadifeden bir örtü içinde döşeğinin üzerinde yatmış, mırıldanıyordu. Resûlullah (s.a.v.) onu (bu hâlde) gördü. İbn Sayyâd'ın annesi, Resûlullah'ı (s.a.v.) hurma kütükleriyle gizlenirken gördü ve İbn Sayyâd'a: 'Ey Sâf -ki bu İbn Sayyâd'ın adıdır- işte bu Muhammed!' dedi. Bunun üzerine İbn Sayyâd sıçrayıp kalktı. Resûlullah (s.a.v.): “Onu (kendi hâline) bıraksaydı, (durumu) açığa çıkardı” buyurdu. Sâlim dedi ki: Abdullah b. Ömer dedi ki: Sonra Resûlullah (s.a.v.) insanların içinde ayağa kalktı, Allah'a lâyık olduğu şekilde senâ etti, sonra Deccâl'i andı ve: “Ben sizi ona karşı uyarıyorum. Kavmini ona karşı uyarmamış hiçbir peygamber yoktur; Nûh da kavmini ona karşı uyarmıştır. Fakat ben size onun hakkında hiçbir peygamberin kavmine söylemediği bir söz söyleyeceğim: Bilin ki o tek gözlüdür (a'verdir); Allah Tebâreke ve Teâlâ ise tek gözlü değildir” buyurdu. İbn Şihâb dedi ki: Bana Ömer b. Sâbit el-Ensârî haber verdi ki, ona Resûlullah'ın (s.a.v.) ashâbından bazıları haber vermiş: Resûlullah (s.a.v.) insanları Deccâl'e karşı uyardığı gün şöyle buyurmuş: “Onun iki gözünün arasında 'kâfir' yazılıdır; onu, onun amelinden hoşlanmayan (herkes) okur” -yahut- “onu her mü'min okur.” Ve: “Bilin ki sizden hiçbiriniz ölünceye kadar Rabbini -azze ve celle- göremeyecektir” buyurdu.
Bana Harmele b. Yahyâ b. Abdullah b. Harmele b. İmrân et-Tücîbî rivâyet etti, (dedi ki) bana İbn Vehb haber verdi, (dedi ki) bana Yûnus, İbn Şihâb'dan, o Sâlim b. Abdullah'tan haber verdi ki, ona Abdullah b. Ömer haber vermiş: Ömer b. el-Hattâb, Resûlullah (s.a.v.) ile birlikte bir grup içinde İbn Sayyâd'a doğru gitti; nihayet onu, Benî Mağâle'nin hisârı (kalesi) yanında çocuklarla oynarken buldu. İbn Sayyâd o gün büluğ (ergenlik) çağına yaklaşmıştı. Resûlullah (s.a.v.) eliyle sırtına vuruncaya kadar (onların geldiğini) fark etmedi. Sonra Resûlullah (s.a.v.) İbn Sayyâd'a: “Benim Allah'ın Resûlü olduğuma şehâdet eder misin?” buyurdu. İbn Sayyâd ona baktı ve: 'Senin ümmîlerin resûlü olduğuna şehâdet ederim' dedi. İbn Sayyâd, Resûlullah'a (s.a.v.): 'Sen benim Allah'ın resûlü olduğuma şehâdet eder misin?' dedi. Resûlullah (s.a.v.) onu reddetti ve: “Ben Allah'a ve resûllerine iman ettim” buyurdu. Sonra Resûlullah (s.a.v.) ona: “Ne görüyorsun?” buyurdu. İbn Sayyâd: 'Bana doğru (söyleyen biri) ve yalancı (biri) geliyor' dedi. Resûlullah (s.a.v.) ona: “İş sana karıştırıldı” buyurdu. Sonra Resûlullah (s.a.v.) ona: “Ben senin için bir şey gizledim” buyurdu. İbn Sayyâd: 'O, ed-Duhh'tur' dedi. Bunun üzerine Resûlullah (s.a.v.) ona: “Yıkıl (alçal)! Sen haddini asla aşamayacaksın” buyurdu. Ömer b. el-Hattâb: 'Ey Allah'ın Resûlü! Bırak beni, boynunu vurayım' dedi. Resûlullah (s.a.v.) ona: “Eğer o (Deccâl) ise, sen ona asla musallat kılınmazsın (üstün gelemezsin); eğer o değilse, onu öldürmende senin için bir hayır yoktur” buyurdu. Sâlim b. Abdullah dedi ki: Abdullah b. Ömer'i şöyle derken işittim: Bundan sonra Resûlullah (s.a.v.) ve Übeyy b. Kâ'b el-Ensârî, İbn Sayyâd'ın içinde bulunduğu hurmalığa doğru gitti. Nihayet Resûlullah (s.a.v.) hurmalığa girince, İbn Sayyâd kendisini görmeden önce ondan bir şey işitmek için gizlenerek hurma kütükleriyle korunmaya başladı. İbn Sayyâd, kadifeden bir örtü içinde döşeğinin üzerinde yatmış, mırıldanıyordu. Resûlullah (s.a.v.) onu (bu hâlde) gördü. İbn Sayyâd'ın annesi, Resûlullah'ı (s.a.v.) hurma kütükleriyle gizlenirken gördü ve İbn Sayyâd'a: 'Ey Sâf -ki bu İbn Sayyâd'ın adıdır- işte bu Muhammed!' dedi. Bunun üzerine İbn Sayyâd sıçrayıp kalktı. Resûlullah (s.a.v.): “Onu (kendi hâline) bıraksaydı, (durumu) açığa çıkardı” buyurdu. Sâlim dedi ki: Abdullah b. Ömer dedi ki: Sonra Resûlullah (s.a.v.) insanların içinde ayağa kalktı, Allah'a lâyık olduğu şekilde senâ etti, sonra Deccâl'i andı ve: “Ben sizi ona karşı uyarıyorum. Kavmini ona karşı uyarmamış hiçbir peygamber yoktur; Nûh da kavmini ona karşı uyarmıştır. Fakat ben size onun hakkında hiçbir peygamberin kavmine söylemediği bir söz söyleyeceğim: Bilin ki o tek gözlüdür (a'verdir); Allah Tebâreke ve Teâlâ ise tek gözlü değildir” buyurdu. İbn Şihâb dedi ki: Bana Ömer b. Sâbit el-Ensârî haber verdi ki, ona Resûlullah'ın (s.a.v.) ashâbından bazıları haber vermiş: Resûlullah (s.a.v.) insanları Deccâl'e karşı uyardığı gün şöyle buyurmuş: “Onun iki gözünün arasında 'kâfir' yazılıdır; onu, onun amelinden hoşlanmayan (herkes) okur” -yahut- “onu her mü'min okur.” Ve: “Bilin ki sizden hiçbiriniz ölünceye kadar Rabbini -azze ve celle- göremeyecektir” buyurdu.
Bize Ubeydullah b. Muâz rivâyet etti, (dedi ki) bize babam rivâyet etti, (dedi ki) bize Şu'be rivâyet etti. (Tahvîl.) Bize Muhammed b. el-Müsennâ da -lafız ona ait- rivâyet etti, (dedi ki) bize Muhammed b. Ca'fer rivâyet etti, (dedi ki) bize Şu'be, Abdülmelik b. Umeyr'den, o Rib'î b. Hirâş'tan, o Huzeyfe'den, o Peygamber'den (s.a.v.) rivâyet etti ki, (Peygamber) Deccâl hakkında şöyle buyurdu: “Şüphesiz onun beraberinde su ve ateş vardır; onun ateşi (aslında) soğuk su, suyu ise (aslında) ateştir. Sakın helâk olmayın.” Ebû Mes'ûd dedi ki: Ben de onu Resûlullah'tan (s.a.v.) işittim.
Huzeyfe ile İbn Mes'ûd bir araya geldiler. Huzeyfe dedi ki: Deccâl'in yanında ne bulunacağı hususunda ben senden daha çok şey biliyorum. Onun yanında iki nehir bulunacak (biri su akan), diğeri de içinde ateş (bulunan); ateş olarak göreceğiniz şey su, su olarak göreceğiniz şey ise ateş olacaktır. Sizden kim buna yetişir de su içmek isterse, ateş olarak gördüğü şeyden içsin.
Bize Kuteybe b. Said tahdis etti; bize Leys, Ukayl'den, o Zühri'den, o İbnü'l-Müseyyeb'den, o Ebu Hureyre'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) tahdis etti; (Peygamber) şöyle buyurdu: 'Mü'min bir delikten iki kez sokulmaz (ısırılmaz).' Bunu bana Ebu't-Tahir ve Harmele b. Yahya da tahdis etti; ikisi dediler ki: Bize İbn Vehb, Yunus'tan haber verdi. (h) Bana Züheyr b. Harb ve Muhammed b. Hatim de tahdis etti; ikisi dediler ki: Bize Ya'kub b. İbrahim tahdis etti; bize İbn Şihab'ın kardeşinin oğlu, amcasından, o İbnü'l-Müseyyeb'den, o Ebu Hureyre'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun benzerini tahdis etti.
Bize Kuteybe b. Said tahdis etti; bize Leys, Ukayl'den, o Zühri'den, o İbnü'l-Müseyyeb'den, o Ebu Hureyre'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) tahdis etti; (Peygamber) şöyle buyurdu: 'Mü'min bir delikten iki kez sokulmaz (ısırılmaz).' Bunu bana Ebu't-Tahir ve Harmele b. Yahya da tahdis etti; ikisi dediler ki: Bize İbn Vehb, Yunus'tan haber verdi. (h) Bana Züheyr b. Harb ve Muhammed b. Hatim de tahdis etti; ikisi dediler ki: Bize Ya'kub b. İbrahim tahdis etti; bize İbn Şihab'ın kardeşinin oğlu, amcasından, o İbnü'l-Müseyyeb'den, o Ebu Hureyre'den, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun benzerini tahdis etti.