Yükleniyor…
Selâm vermek, âdâbı ve Müslümanların birbirine olan hakları.
210 · Hadis · Bu Türkçe çeviri yapay zeka destekli olarak hazırlanmıştır.
Bize Muhammed b. el-Müsennâ ile Muhammed b. Beşşâr rivayet etti -lafız İbnü'l-Müsennâ'ya aittir- dediler ki: Bize Muhammed b. Ca'fer rivayet etti; (dedi ki) bize Şu'be, Katâde'den, o Ebü'l-Mütevekkil'den, o da Ebû Saîd el-Hudrî'den (naklen) rivayet etti; (Ebû Saîd) dedi ki: Bir adam Peygamber (s.a.v.)'e gelip "Kardeşimin karnı bozuldu (ishal oldu)" dedi. Rasûlullah (s.a.v.) "Ona bal içir" buyurdu. Ona içirdi, sonra (tekrar) gelip "Ona bal içirdim ama ishalini artırmaktan başka bir şey yapmadı" dedi. Ona üç kere (bunu) söyledi; sonra dördüncü kere geldi. (Rasûlullah yine) "Ona bal içir" buyurdu. (Adam) "Ona içirdim ama ishalini artırmaktan başka bir şey yapmadı" dedi. Bunun üzerine Rasûlullah (s.a.v.) "Allah doğru söyledi, kardeşinin karnı yalan söyledi" buyurdu. (Adam) ona (bal) içirdi de (kardeşi) iyileşti.
Bunu bana Amr b. Zürâre de rivayet etti; (dedi ki) bize Abdülvehhâb -yani İbn Atâ- Saîd'den, o Katâde'den, o Ebü'l-Mütevekkil en-Nâcî'den, o da Ebû Saîd el-Hudrî'den (naklen) haber verdi ki: Bir adam Peygamber (s.a.v.)'e gelip "Kardeşimin karnı bozuldu" dedi. Ona "Ona bal içir" buyurdu. Şu'be'nin hadîsinin manasında (rivayet etti).
Bize Yahya b. Yahya rivayet edip dedi ki: Malik'e, Muhammed b. el-Münkedir'den ve Ömer b. Ubeydullah'ın azatlısı Ebu'n-Nadr'dan, onların Amir b. Sa'd b. Ebi Vakkas'tan, onun da babasından naklettiğini okudum ki; babası Amir'in, Üsame b. Zeyd'e: Taun (veba) hakkında Resulullah'tan (s.a.v.) ne işittin? diye sorduğunu işitmiş. Bunun üzerine Üsame şöyle dedi: Resulullah (s.a.v.) buyurdu ki: "Taun, İsrailoğullarına yahut sizden öncekilere gönderilmiş bir azap, bir bela kalıntısıdır. Bir yerde taun olduğunu işittiğinizde oraya girmeyin; siz bir yerde iken orada taun ortaya çıkarsa, ondan kaçarak oradan çıkmayın." Ebu'n-Nadr ise: "Ondan kaçmaktan başka bir şey sizi oradan çıkarmasın" dedi.
Bize Abdullah b. Mesleme b. Ka'neb ile Kuteybe b. Said rivayet edip dediler ki: Bize Muğire haber verdi -İbn Ka'neb onun nesebini belirtip: İbn Abdirrahman el-Kuraşi, dedi- Ebu'n-Nadr'dan, o Amir b. Sa'd b. Ebi Vakkas'tan, o Üsame b. Zeyd'den; Üsame dedi ki: Resulullah (s.a.v.) buyurdu ki: "Taun, bir azap alametidir; Allah Azze ve Celle onunla kullarından bir kısım insanları imtihan etmiştir. Onu (bir yerde) işittiğinizde oraya girmeyin; siz bir yerde iken orada ortaya çıkarsa, ondan kaçmayın." Bu, Ka'nebi'nin hadisidir; Kuteybe'nin rivayeti de buna benzerdir.
Bize Muhammed b. Abdillah b. Numeyr rivayet edip dedi ki: Bize babam rivayet etti, bize Süfyan, Muhammed b. el-Münkedir'den, o Amir b. Sa'd'dan, o Üsame'den rivayet etti; Üsame dedi ki: Resulullah (s.a.v.) buyurdu ki: "Şüphesiz bu taun, sizden öncekilere yahut İsrailoğullarına musallat kılınmış bir azaptır. Bir yerde bulunduğunda, ondan kaçarak oradan çıkmayın; bir yerde bulunduğunda da oraya girmeyin."
Bana Muhammed b. Hatim rivayet edip dedi ki: Bize Muhammed b. Bekr rivayet etti, bize İbn Cüreyc haber verdi, bana Amr b. Dinar haber verdi ki, Amir b. Sa'd ona şunu haber vermiş: Bir adam Sa'd b. Ebi Vakkas'a taun hakkında sordu. Bunun üzerine Üsame b. Zeyd dedi ki: Onun hakkında ben sana haber vereyim: Resulullah (s.a.v.) buyurdu ki: "O, Allah'ın İsrailoğullarından bir topluluğa yahut sizden önceki insanlara gönderdiği bir azap yahut bir beladır. Bir yerde onu işittiğinizde, onun bulunduğu o yere girmeyin; sizin bulunduğunuz yere girerse, ondan kaçarak oradan çıkmayın."
Bize Ebu'r-Rabi' Süleyman b. Davud ile Kuteybe b. Said rivayet edip dediler ki: Bize Hammad -ki İbn Zeyd'dir- rivayet etti. (H) Bize Ebu Bekr b. Ebi Şeybe de rivayet edip dedi ki: Bize Süfyan b. Uyeyne rivayet etti; ikisi de Amr b. Dinar'dan, İbn Cüreyc'in isnadıyla onun hadisine benzer şekilde rivayet ettiler.
Bana Ebu't-Tahir Ahmed b. Amr ile Harmele b. Yahya rivayet edip dediler ki: Bize İbn Vehb haber verdi, bana Yunus, İbn Şihab'dan haber verdi (ki): Bana Amir b. Sa'd, Üsame b. Zeyd'den, o da Resulullah'tan (s.a.v.) haber verdi ki, O şöyle buyurdu: "Şüphesiz bu ağrı yahut hastalık, sizden önceki bazı ümmetlere onunla azap edilmiş bir azaptır; sonra yeryüzünde kalmıştır; bir kere gider, bir başka kere gelir. Kim onu bir yerde işitirse, sakın oraya gitmesin; kim bir yerde bulunur da (taun) orada olursa, ondan kaçmak onu oradan çıkarmasın."
Bunu bize Ebu Kamil el-Cahderi de rivayet edip dedi ki: Bize Abdülvahid -yani İbn Ziyad- rivayet etti, bize Ma'mer, Zühri'den, Yunus'un isnadıyla onun hadisine benzer şekilde rivayet etti.
Bize Muhammed b. el-Müsenna rivayet edip dedi ki: Bize İbn Ebi Adiy, Şu'be'den, o Habib'den rivayet etti; Habib dedi ki: Biz Medine'de idik. Bana Kufe'de taun ortaya çıktığı haberi ulaştı. Bunun üzerine Ata b. Yesar ve başkaları bana dedi ki: Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Bir yerde iken orada (taun) ortaya çıkarsa oradan çıkma; bir yerde olduğu sana ulaşırsa oraya girme." (Habib) dedi ki: Ben: Kimden (naklediyorsunuz)? dedim. Onlar: Amir b. Sa'd bunu rivayet ediyor, dediler. Ben de ona geldim; ancak: O yok, dediler. Bunun üzerine kardeşi İbrahim b. Sa'd ile karşılaştım ve ona sordum. Dedi ki: Ben Üsame'nin Sa'd'a rivayet ederken şahit oldum; şöyle dedi: Resulullah'ı (s.a.v.) şöyle buyururken işittim: "Şüphesiz bu ağrı, sizden öncekilerden bir kısım insanlara onunla azap edilmiş bir azap yahut bir bela yahut bir azap kalıntısıdır. Bir yerde iken orada (taun) bulunursa oradan çıkmayın; bir yerde olduğu size ulaşırsa oraya girmeyin." Habib dedi ki: İbrahim'e: Üsame'yi Sa'd'a rivayet ederken sen bizzat işittin mi, ve o (Sa'd) bunu inkar etmiyor muydu? dedim. O: Evet, dedi.
Bunu bize Ubeydullah b. Muaz rivayet edip dedi ki: Bize babam rivayet etti, bize Şu'be bu isnadla rivayet etti; şu kadar var ki o, hadisin başında Ata b. Yesar kıssasını zikretmedi.
Bize Ebu Bekr b. Ebi Şeybe rivayet edip dedi ki: Bize Veki', Süfyan'dan, o Habib'den, o İbrahim b. Sa'd'dan, o Sa'd b. Malik, Huzeyme b. Sabit ve Üsame b. Zeyd'den rivayet etti; onlar dediler ki: Resulullah (s.a.v.) buyurdu ki, dedi ve Şu'be'nin hadisinin manasında rivayet etti.
Bize Osman b. Ebi Şeybe ile İshak b. İbrahim de, ikisi Cerir'den, o A'meş'ten, o Habib'den, o İbrahim b. Sa'd b. Ebi Vakkas'tan rivayet etti; İbrahim dedi ki: Üsame b. Zeyd ile Sa'd oturmuş konuşuyorlardı; ikisi de: Resulullah (s.a.v.) buyurdu ki, dediler ve onların hadisine benzer şekilde (rivayet ettiler).
Bunu bana Vehb b. Bakıyye de rivayet edip dedi ki: Bize Halid -yani et-Tahhan- haber verdi, o eş-Şeybani'den, o Habib b. Ebi Sabit'ten, o İbrahim b. Sa'd b. Malik'ten, o babasından, o Peygamber'den (s.a.v.) onların hadisine benzer şekilde (rivayet etti).
Bize Yahya b. Yahya et-Temimi rivayet edip dedi ki: Malik'e, İbn Şihab'dan, o Abdülhamid b. Abdirrahman b. Zeyd b. el-Hattab'dan, o Abdullah b. Abdillah b. el-Haris b. Nevfel'den, o Abdullah b. Abbas'tan naklettiğini okudum ki: Ömer b. el-Hattab Şam'a doğru yola çıktı. Serğ'e vardığında ordu kumandanları Ebu Ubeyde b. el-Cerrah ve arkadaşları onu karşıladılar ve ona Şam'da veba çıktığını haber verdiler. İbn Abbas dedi ki: Ömer: Bana ilk muhacirleri çağır, dedi. Ben de onları çağırdım. Onlarla istişare etti ve onlara Şam'da veba çıktığını haber verdi. Onlar ihtilafa düştüler. Bir kısmı: Sen bir iş için yola çıktın, bundan geri dönmeni uygun görmüyoruz, dedi. Bir kısmı ise: Yanında insanların geri kalanı ve Resulullah'ın (s.a.v.) ashabı var; onları bu vebanın üzerine götürmeni uygun görmüyoruz, dedi. Bunun üzerine (Ömer): Benden ayrılın, dedi. Sonra: Bana Ensar'ı çağır, dedi. Ben de onları ona çağırdım. Onlarla istişare etti; onlar da muhacirlerin yolunu tuttular ve onlar gibi ihtilaf ettiler. (Ömer): Benden ayrılın, dedi. Sonra: Bana buradaki Kureyş ileri gelenlerinden, Fetih göçmenlerinden olanları çağır, dedi. Ben de onları çağırdım; onlardan iki adam bile ihtilaf etmedi. Dediler ki: İnsanları geri döndürmeni ve onları bu vebanın üzerine götürmemeni uygun görüyoruz. Bunun üzerine Ömer insanlara: Ben sabahleyin binek üzerinde (dönüş yolunda) olacağım; siz de öylece hazırlanın, diye seslendi. Ebu Ubeyde b. el-Cerrah: Allah'ın kaderinden mi kaçıyorsun? dedi. Ömer: Keşke bunu senden başkası söyleseydi ey Ebu Ubeyde! -Ömer onun muhalefetini hoş görmezdi- Evet, Allah'ın kaderinden yine Allah'ın kaderine kaçıyoruz. Ne dersin: Senin develerin olsa da, biri otlu, diğeri çorak iki yamacı bulunan bir vadiye inseydin; otlu tarafta otlatsan Allah'ın kaderiyle otlatmış, çorak tarafta otlatsan yine Allah'ın kaderiyle otlatmış olmaz mıydın? dedi. (İbn Abbas) dedi ki: Derken bir ihtiyacı için ortadan kaybolmuş olan Abdurrahman b. Avf geldi ve dedi ki: Bu konuda bende bir bilgi var; Resulullah'ı (s.a.v.) şöyle buyururken işittim: "Bir yerde onu işittiğinizde oraya gitmeyin; siz bir yerde iken orada ortaya çıkarsa, ondan kaçarak oradan çıkmayın." (İbn Abbas) dedi ki: Bunun üzerine Ömer b. el-Hattab Allah'a hamd etti, sonra geri döndü.
Bize İshak b. İbrahim, Muhammed b. Rafi' ve Abd b. Humeyd rivayet etti; İbn Rafi': Bize rivayet etti, dedi; diğer ikisi ise: Bize Abdürrezzak haber verdi, dediler. (Abdürrezzak dedi ki:) Bize Ma'mer bu isnadla Malik'in hadisine benzer şekilde haber verdi ve Ma'mer'in hadisinde şunu ekledi: (Ömer, Ebu Ubeyde'ye) ona ayrıca dedi ki: Ne dersin: Şayet (çoban) çorak tarafta otlatıp otlu tarafı bıraksaydı, onu aciz/kusurlu sayar mıydın? (Ebu Ubeyde): Evet, dedi. (Ömer): Öyleyse yürü (dön), dedi. (Ravi) dedi ki: Böylece yürüdü, nihayet Medine'ye geldi ve: İşte konak yeri burası, dedi. Yahut: İnşallah menzil (varılacak yer) burası, dedi.
Bunu bana Ebu't-Tahir ile Harmele b. Yahya da rivayet edip dediler ki: Bize İbn Vehb haber verdi, bana Yunus, İbn Şihab'dan bu isnadla haber verdi; şu kadar var ki o: Abdullah b. el-Haris ona rivayet etti, dedi ve Abdullah b. Abdillah demedi.
Bize Yahya b. Yahya da rivayet edip dedi ki: Malik'e, İbn Şihab'dan, o Abdullah b. Amir b. Rebia'dan naklettiğini okudum ki: Ömer Şam'a doğru yola çıktı. Serğ'e geldiğinde Şam'da veba çıktığı haberi ona ulaştı. Bunun üzerine Abdurrahman b. Avf ona, Resulullah'ın (s.a.v.) şöyle buyurduğunu haber verdi: "Bir yerde onu işittiğinizde oraya gitmeyin; siz bir yerde iken orada ortaya çıkarsa, ondan kaçarak oradan çıkmayın." Bunun üzerine Ömer b. el-Hattab Serğ'den geri döndü. Yine İbn Şihab'dan, o Salim b. Abdillah'tan (naklen): Ömer insanlarla ancak Abdurrahman b. Avf'ın hadisi üzerine geri döndü.
Bana Ebu't-Tahir ile Harmele b. Yahya -lafız Ebu't-Tahir'e ait olmak üzere- rivayet edip dediler ki: Bize İbn Vehb haber verdi, bana Yunus haber verdi; İbn Şihab dedi ki: Bana Ebu Seleme b. Abdirrahman, Ebu Hureyre'den, Resulullah'ın (s.a.v.): "Sirayet (bulaşma) yoktur, safer yoktur, hame yoktur" buyurduğu vakit hakkında rivayet etti. Bunun üzerine bir bedevi: Ey Allah'ın Resulü! Peki, kumda ceylanlar gibi (sapasağlam) olan develer nasıl oluyor da uyuz bir deve gelip aralarına girince hepsini uyuz ediyor? dedi. (Resulullah): "Peki ilkini kim uyuz etti?" buyurdu.
Bana Muhammed b. Hatim ile Hasan el-Hulvani rivayet edip dediler ki: Bize Yakub -ki İbn İbrahim b. Sa'd'dır- rivayet etti, bize babam, Salih'ten, o İbn Şihab'dan rivayet etti (ki): Bana Ebu Seleme b. Abdirrahman ve başkası haber verdi ki, Ebu Hureyre dedi ki: Resulullah (s.a.v.) buyurdu ki: "Sirayet (bulaşma) yoktur, uğursuzluk (tıyera) yoktur, safer yoktur, hame yoktur." Bunun üzerine bir bedevi: Ey Allah'ın Resulü! dedi... Yunus'un hadisi gibi (devam eder).