Those who set the Ranks · Mekkî · 182 âyet · Nüzul sırası 56
The name is derived from the word was saaffat with which the Surah begins.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفࣰّ ا
1,2,3,4. Sıra sıra dizilenlere, toplayıp sürenlere, Kur'ân okuyanlara andolsun ki sizin tanrınız tektir.
Sıra sıra saflar halinde dizilmiş (melek)leri düşün!
1,2,3,4. Omuz omuza veren (Müslümanlara, bunları) yönlendirip sevk eden (önder)lere ve Allah’ın Kitabını dilinden düşürmeyenlere yemin olsun ki, sizin ilâhınız gerçekten tektir.
فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرࣰ ا
1,2,3,4. Sıra sıra dizilenlere, toplayıp sürenlere, Kur'ân okuyanlara andolsun ki sizin tanrınız tektir.
(Bulutları) sürükleyip götürenleri düşün!
1,2,3,4. Omuz omuza veren (Müslümanlara, bunları) yönlendirip sevk eden (önder)lere ve Allah’ın Kitabını dilinden düşürmeyenlere yemin olsun ki, sizin ilâhınız gerçekten tektir.
فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا
1,2,3,4. Sıra sıra dizilenlere, toplayıp sürenlere, Kur'ân okuyanlara andolsun ki sizin tanrınız tektir.
Uyarmak için peş peşe gelen (ayet)leri de düşün!
1,2,3,4. Omuz omuza veren (Müslümanlara, bunları) yönlendirip sevk eden (önder)lere ve Allah’ın Kitabını dilinden düşürmeyenlere yemin olsun ki, sizin ilâhınız gerçekten tektir.
إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدࣱ
1,2,3,4. Sıra sıra dizilenlere, toplayıp sürenlere, Kur'ân okuyanlara andolsun ki sizin tanrınız tektir.
Tartışmasız sizin ilahınız gerçekten tektir.
1,2,3,4. Omuz omuza veren (Müslümanlara, bunları) yönlendirip sevk eden (önder)lere ve Allah’ın Kitabını dilinden düşürmeyenlere yemin olsun ki, sizin ilâhınız gerçekten tektir.
رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ
O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. Doğuş yerlerinin de Rabbidir.
O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir, (Güneş’in) bütün doğuş yerlerinin de Rabbidir.
(O aynı zamanda) hem göklerin, hem yerin, hem de ikisi arasında bulunan her şeyin Rabbi olduğu gibi doğuların da Rabbi’dir.
إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ
Biz, o yakın göğü bir süsle, yıldızlarla süsleyip donattık.
Muhakkak ki biz, dünya semasını (yeryüzüne en yakın göğü) yıldızlarla süsleyip donattık.
Şüphesiz Biz, dünya göğünü yıldızların güzelliğiyle süsledik.
وَحِفۡظࣰ ا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنࣲ مَّارِدࣲ
O yakın göğü her türlü inatçı asi şeytandan koruduk.
Onları her (isyankâr) şeytanın tasallutundan koruduk.
Ve onu her türlü azgın şeytanın şerrinden tamamen koruduk.
لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبࣲ
Onlar ne kadar çırpınsalar da o yüce konseyi dinleyemezler ve her taraftan atışa tutulurlar.
Onlar, Mele-i Ala’yı (yüce konseyi/ileri gelen melekler topluluğunu) dinleyemezler. (Dinlemeye kalksalar) her taraftan taşlanarak uzaklaştırılırlar.
8,9. O (şeytanlar) yüce (melekler) topluluğunu dinleyemezler ve onlar, her yönden kovularak uzaklaştırılırlar. Bir de onlar için bitmeyen azap vardır.
دُحُورࣰ اۖ وَلَهُمۡ عَذَابࣱ وَاصِبٌ
Kovulurlar ve onlar için yakalarını bırakmayan bir azap vardır.
Kovulmuş olarak, onlar için kesintisiz azap vardır.
8,9. O (şeytanlar) yüce (melekler) topluluğunu dinleyemezler ve onlar, her yönden kovularak uzaklaştırılırlar. Bir de onlar için bitmeyen azap vardır.
إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابࣱ ثَاقِبࣱ
Yüce konseyden/topluluktan bir söz kapan olursa, onu da delice bir alev izler.
Eğer (meleklerin konuşmalarından) bir söz kapan olursa, onu da delip geçen bir alev izler (ve yok eder).
Ancak söz hırsızlığı yapan olursa, onu da parlak bir ateş izler.
فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينࣲ لَّازِبِۭ
Şimdi onlara sor: “Yaratılış bakımından kendileri mi daha zor, yoksa bizim yarattıklarımız mı?” Biz onları yapışkan bir çamurdan yarattık.
Şimdi sen onlara sor bakalım: “Yaradılışça onlar mı daha güçlüdür yoksa yarattığımız (gökler ve oralardaki melekler mi)?” Şüphesiz biz onları (Adem’den, Adem’i de) yapışkan bir çamurdan yarattık.
(Ey Muhammed!) Kâfirlere: “Kendilerini (âhirette tekrar) yaratmamızın, yarattıklarımızın tamamını yaratmaktan daha mı zor?” olduğunu sor. Doğrusu Biz onları yapışkan bir çamurdan yarattık.
بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ
Sen hayran kaldın; onlarsa alay ediyorlar.
Hayır, sen hayranlık ve şaşkınlık duyarken onlar (yalnızca) alay ederler.
Fakat sen (buna) hayran kalırken, onlar alay ediyorlar.
وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ
Kendilerine öğüt verilse, öğüt almıyorlar.
Kendilerine öğüt verildiği zaman öğüt almazlar.
Ve uyarıldıklarında da hiç düşünmüyorlar.
وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةࣰ يَسۡتَسۡخِرُونَ
Bir âyet görseler, alay ediyorlar.
Bir ilahi mesajla muhatap olduklarında, onu alaya alırlar,
Bir mûcize gördüklerinde alay ediyorlar.
وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرࣱ مُّبِينٌ
Onlar şöyle derler: “Bu, apaçık büyüden başka bir şey değildir.”
“Bu, büyü(leyici söz)den başka bir şey değildir” derler.
15,16,17. Ve onlar: “Bu, apaçık bir büyüden başka bir şey değildir. Yani biz ve ilk atalarımız öldükten, toprak ve kemik olduktan sonra gerçekten diriltilecek miyiz?” dediler.
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ ا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ
“Yani biz öldüğümüz, toprak ve kemik olduğumuz zaman mı diriltileceğiz?”
“Gerçekten biz, ölüp bir toprak ve kemik yığını hâline geldikten sonra mı tekrar diriltileceğiz?
15,16,17. Ve onlar: “Bu, apaçık bir büyüden başka bir şey değildir. Yani biz ve ilk atalarımız öldükten, toprak ve kemik olduktan sonra gerçekten diriltilecek miyiz?” dediler.
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ
“Önceki atalarımız da mı?”
Önceden gelip geçmiş atalarımız da mı (diriltilecek)?” derler.
15,16,17. Ve onlar: “Bu, apaçık bir büyüden başka bir şey değildir. Yani biz ve ilk atalarımız öldükten, toprak ve kemik olduktan sonra gerçekten diriltilecek miyiz?” dediler.
قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ
De ki: “Evet, siz hem de aşağılanarak diriltileceksiniz.”
De ki: “Evet, hem de aşağılanmış kimseler olarak (diriltileceksiniz).”
(Sen de onlara): “Evet hem de rezil bir durumda.” de.
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةࣱ وَٰحِدَةࣱ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ
O iş, sadece korkunç bir sesten ibarettir. Hemen onlar, diriltilmiş olarak bakıyorlardır.
O (diriliş anı) sadece şiddetli bir sesten (ikinci Sur’a üfürülüşten) ibarettir. Bir de bakarsın ki onlar (diriltilmiş, şaşkın bir şekilde etrafa) bakınıp duruyorlar.
O (dirilme,) korkunç bir çığlıktan ibarettir ve o anda, onlar baka kalırlar.
وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ
“Vah bize! Bu ceza günüdür” diyecekler.
(Ve o zaman:) “Eyvah bizlere! İşte bu hesap günüdür!” derler.
Ve: “Yazıklar olsun bize! Bu, hesap günüdür.” derler.
هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ
“Bu, yalanlamakta olduğunuz hüküm günüdür.”
(Onlara:) “Bu, sizin yalanlamakta olduğunuz (iyiyi kötüden, haklıyı haksızdan, mazlumu zalimden, mü’mini kâfirden) ayırma günüdür.”
(O gün onlara): “İşte bu, sizin yalanlayıp durduğunuz (Müslüman’ı kâfirden) ayırt etme günüdür.” (denilir.)
۞ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ
22,23,24. Allah, meleklerine şöyle emreder: “Zâlimleri, onların aynı yoldaki arkadaşlarını, Allah'tan başka taptıkları tanrılarını toplayınız. Onlara cehennemin yolunu gösteriniz. Onları tutuklayınız, çünkü onlar sorguya çekilecekler.”
(Allah, meleklere şöyle buyurur:) “Zalimleri, onların aynı yoldaki arkadaşlarını ve tapmış olduklarını toplayın!”
22,23. (Ve Allah): “Toplayın şu zâlimleri, aynı yoldaki kafadarlarını ve Allah’tan başka taptıklarını! Onları hemen cehennemin yoluna sürün!”
مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ
22,23,24. Allah, meleklerine şöyle emreder: “Zâlimleri, onların aynı yoldaki arkadaşlarını, Allah'tan başka taptıkları tanrılarını toplayınız. Onlara cehennemin yolunu gösteriniz. Onları tutuklayınız, çünkü onlar sorguya çekilecekler.”
Allah’tan başka kulluk ettiklerine ve hepsine cehennemin nerede olduğunu gösterin!
22,23. (Ve Allah): “Toplayın şu zâlimleri, aynı yoldaki kafadarlarını ve Allah’tan başka taptıklarını! Onları hemen cehennemin yoluna sürün!”
وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ
22,23,24. Allah, meleklerine şöyle emreder: “Zâlimleri, onların aynı yoldaki arkadaşlarını, Allah'tan başka taptıkları tanrılarını toplayınız. Onlara cehennemin yolunu gösteriniz. Onları tutuklayınız, çünkü onlar sorguya çekilecekler.”
Ve onları (orada) tutun! Çünkü onlara sorulacak:
“Ve hesaba çekilmeleri için onları orada bekletin!” buyurur.
مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ
Size ne oldu ki, birbirinize yardım etmiyorsunuz?
(Onlara orada) “Size ne oldu ki (şimdi) birbirinize yardım edemiyorsunuz?” denecek.
(Bir de onlara): “Size ne oldu da birbirinizle (dünyadaki gibi) yardımlaşmıyorsunuz?” (denilir.)
بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ
Hayır! Onlar o gün teslim olmuşlardır.
Doğrusu onlar o gün kayıtsız şartsız teslim olmuşlar (boyun eğmişlerdir).
26,27,28. O gün (aralarında yardımlaşmaları bir yana) onlar, zilletle boyun eğecekler ve dönüp birbirlerini sorumlu tutarak (ötekilere): “Gerçekten siz (dünyada) bize hep haktan yana gibi görünürdünüz.” diyecekler.
وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ
Dönüp birbirlerine soracaklar.
(Onlar da) birbirlerine dönüp sitem etmeye kalkışacaklar.
26,27,28. O gün (aralarında yardımlaşmaları bir yana) onlar, zilletle boyun eğecekler ve dönüp birbirlerini sorumlu tutarak (ötekilere): “Gerçekten siz (dünyada) bize hep haktan yana gibi görünürdünüz.” diyecekler.
قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ
Uyanlar, uyduklarına: “Siz, bize sağdan geliyordunuz” diyecekler.
(Kötülükte kendilerine uyanlar, uydukları kimselere:) “Siz bize hep haktan yana görünerek yaklaşırdınız.” diyecekler.
26,27,28. O gün (aralarında yardımlaşmaları bir yana) onlar, zilletle boyun eğecekler ve dönüp birbirlerini sorumlu tutarak (ötekilere): “Gerçekten siz (dünyada) bize hep haktan yana gibi görünürdünüz.” diyecekler.
قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ
Uyulanlar da şöyle diyecekler: “Siz zaten inanmıyordunuz.”
(Diğerleri de onlara) şöyle diyecek: “Hayır, siz zaten hiçbir zaman mü’min olmadınız ki.”
29,30,31,32. (Diğerleri de:) “Hayır! (Aslında) siz zâten Müslüman bile değildiniz. (Sonra) bizim sizin üzerinizde hâkimiyet kurma gücümüz de yoktu. Hatta siz, azgın bir toplum idiniz. Sonunda (hepimiz) Rabbimizin azabını hak ettik ve bu azabı mutlaka tadacağız. Biz, sizi azdırdık, çünkü biz de azgın kimselerdik.” derler.
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمࣰ ا طَٰغِينَ
“Bizim sizi zorlayacak bir gücümüz yoktu. Siz kendiniz, azgın bir toplum olmuştunuz.”
(Ayrıca) “Bizim sizin üzerinizde hiçbir yaptırım gücümüz yoktu. Ama siz (ta başından beri zaten) azgın bir topluluktunuz.”
29,30,31,32. (Diğerleri de:) “Hayır! (Aslında) siz zâten Müslüman bile değildiniz. (Sonra) bizim sizin üzerinizde hâkimiyet kurma gücümüz de yoktu. Hatta siz, azgın bir toplum idiniz. Sonunda (hepimiz) Rabbimizin azabını hak ettik ve bu azabı mutlaka tadacağız. Biz, sizi azdırdık, çünkü biz de azgın kimselerdik.” derler.
فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ
“Şimdi bize Rabbimizin azap sözü kesinleşti. Artık birlikte tadacağız.”
“Artık Rabbimizin hakkımızdaki azap sözü gerçekleşti. Çaresi yok hep birlikte bu azabı çekeceğiz!”
29,30,31,32. (Diğerleri de:) “Hayır! (Aslında) siz zâten Müslüman bile değildiniz. (Sonra) bizim sizin üzerinizde hâkimiyet kurma gücümüz de yoktu. Hatta siz, azgın bir toplum idiniz. Sonunda (hepimiz) Rabbimizin azabını hak ettik ve bu azabı mutlaka tadacağız. Biz, sizi azdırdık, çünkü biz de azgın kimselerdik.” derler.
فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ
“Sizi azdırdık, çünkü biz kendimiz azmıştık.”
“(Evet,) sizi azdırdık (yoldan çıkardık), çünkü biz de azgın kimselerdik.”
29,30,31,32. (Diğerleri de:) “Hayır! (Aslında) siz zâten Müslüman bile değildiniz. (Sonra) bizim sizin üzerinizde hâkimiyet kurma gücümüz de yoktu. Hatta siz, azgın bir toplum idiniz. Sonunda (hepimiz) Rabbimizin azabını hak ettik ve bu azabı mutlaka tadacağız. Biz, sizi azdırdık, çünkü biz de azgın kimselerdik.” derler.
فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذࣲ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ
O gün onlar azap çekmede ortaktırlar.
Şüphesiz o gün, onlar azapta ortaktırlar.
Şüphesiz o gün onlar, azapta ortaktırlar.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ
İşte biz suçlulara böyle yaparız.
İşte biz, suçlulara böyle yaparız.
İşte Biz, günâhkârlara böyle yaparız.
إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ
Çünkü onlara, “Allah'tan başka tanrı yoktur” denildiğinde büyüklük taslarlardı.
Çünkü onlara: “Allah’tan başka ilah yoktur” denildiği zaman büyüklük taslamışlardı.
Çünkü onlara: “Allah’tan başka ilâh yoktur.” denildiği zaman, hep büyüklük taslarlardı.
وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرࣲ مَّجۡنُونِۭ
Şöyle diyorlardı: “Ne yani, cin çarpmış bir şair için tanrılarımızı terk mi edelim?”
Ve “deli bir şair için ilahlarımızı mı bırakalım?” demişlerdi.
Ve: “Biz cinlenmiş bir şair için ilâhlarımızı terk mi edeceğiz?” derlerdi.
بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Hayır! O, gerçeği getirdi ve peygamberleri de doğruladı.
Hayır! (O ne delidir ne de şair,) o, hakkı getirmiş ve (kendinden önce) gönderilmiş olan elçileri de doğrulamıştır.
Tam tersine o (Muhammed) hakkı getiren ve önceki Peygamberleri doğrulayan, (bir Peygamber)’dir.
إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ
Şüphesiz siz acı azabı tadacaksınız.
Şimdi siz bu elem dolu azabı çekeceksiniz.
(Ey kâfirler!) Siz ise (âhirette) acıklı azabı tadıcılarsınız.
وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
Size, sadece yaptıklarınızın karşılığı verilecektir.
Siz sadece yaptıklarınızın karşılığını göreceksiniz.
Ama sadece yaptıklarınızla cezâlandırılacaksınız.
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
Ancak, Allah'ın hâlis kulları istisna edilecektir.
Ancak Allah’a gönülden bağlı olan kullar bu cezanın dışındadır.
Ancak Allah’ın seçilmiş kulları (bu azabın) dışındadır.
أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقࣱ مَّعۡلُومࣱ
Bunlar için bilinen bir rızık vardır.
İşte onlar için ahirette özel hazırlanmış nimetler vardır.
41,42,43,44. İşte onlara (âhirette) bilinen bir rızık ve meyveler vardır ve onlar nîmetlerle donatılmış cennetlerde karşılıklı tahtlar üzerinde, ikram görürler.
فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ
42,43,44. Türlü meyveler vardır. Onlar nimet cennetlerinde karşılıklı koltuklarda ağırlanacaklardır.
42-43-44. Onlar nimetlerle dolu cennetlerde, birbirlerine karşı tahtlar üzerinde (otururlarken) kendilerine sürekli ikramda bulunulur.
41,42,43,44. İşte onlara (âhirette) bilinen bir rızık ve meyveler vardır ve onlar nîmetlerle donatılmış cennetlerde karşılıklı tahtlar üzerinde, ikram görürler.
فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
42,43,44. Türlü meyveler vardır. Onlar nimet cennetlerinde karşılıklı koltuklarda ağırlanacaklardır.
42-43-44. Onlar nimetlerle dolu cennetlerde, birbirlerine karşı tahtlar üzerinde (otururlarken) kendilerine sürekli ikramda bulunulur.
41,42,43,44. İşte onlara (âhirette) bilinen bir rızık ve meyveler vardır ve onlar nîmetlerle donatılmış cennetlerde karşılıklı tahtlar üzerinde, ikram görürler.
عَلَىٰ سُرُرࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ
42,43,44. Türlü meyveler vardır. Onlar nimet cennetlerinde karşılıklı koltuklarda ağırlanacaklardır.
42-43-44. Onlar nimetlerle dolu cennetlerde, birbirlerine karşı tahtlar üzerinde (otururlarken) kendilerine sürekli ikramda bulunulur.
41,42,43,44. İşte onlara (âhirette) bilinen bir rızık ve meyveler vardır ve onlar nîmetlerle donatılmış cennetlerde karşılıklı tahtlar üzerinde, ikram görürler.
يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسࣲ مِّن مَّعِينِۭ
45,46. Aralarında bembeyaz, içenlerin lezzet aldığı kaynaklardan doldurulmuş kadehler dolaştırılacaktır.
45-46.Aralarında bembeyaz, içenlere pek hoş gelen dupduru pınardan (doldurulmuş) bir kâse dolaştırılır.
45,46,47. (Cennette onlara) berrak, içenlere lezzet veren, zararsız ve sarhoş etmeyen cennet içecekleriyle (dolu) kâseler, sunulur.
بَيۡضَآءَ لَذَّةࣲ لِّلشَّٰرِبِينَ
45,46. Aralarında bembeyaz, içenlerin lezzet aldığı kaynaklardan doldurulmuş kadehler dolaştırılacaktır.
45-46.Aralarında bembeyaz, içenlere pek hoş gelen dupduru pınardan (doldurulmuş) bir kâse dolaştırılır.
45,46,47. (Cennette onlara) berrak, içenlere lezzet veren, zararsız ve sarhoş etmeyen cennet içecekleriyle (dolu) kâseler, sunulur.
لَا فِيهَا غَوۡلࣱ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ
O içecekte ne sersemletme vardır, ne de ondan dolayı sarhoş olurlar.
Onda baş döndürme özelliği yoktur. Onlar, onu içmekle sarhoş da olmazlar.
45,46,47. (Cennette onlara) berrak, içenlere lezzet veren, zararsız ve sarhoş etmeyen cennet içecekleriyle (dolu) kâseler, sunulur.
وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينࣱ
Yanlarında, gözlerini kendilerinden ayırmayan güzel gözlü eşleri olacaktır.
Ve yanlarında da bakışlarını kendilerine çevirmiş (sadece onlardan emir bekleyen) güzel gözlü eşler vardır.
48,49. Ve yanlarında da güzel gözleri eşlerinden başkasını görmeyen, kusursuz (hale getirilmiş) eşleri olacaktır.
كَأَنَّهُنَّ بَيۡضࣱ مَّكۡنُونࣱ
Onlar, gün yüzü görmemiş yumurta gibi bembeyazdır.
Korunmuş deve kuşu yumurtaları gibidir onlar (her türlü lekeden uzak, korunmuş ve kendilerine hiçbir el değmemiştir).
48,49. Ve yanlarında da güzel gözleri eşlerinden başkasını görmeyen, kusursuz (hale getirilmiş) eşleri olacaktır.
فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَسَآءَلُونَ
İşte o zaman, birbirlerine dönerek soracaklar.
Cennet ehli (geçmiş hayatları hakkında) birbirine dönüp soru soracaklar.
(Cennettekiler) o zaman, birbirlerine dönerek (dünyadaki hallerini) soracaklar.
قَالَ قَآئِلࣱ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينࣱ
İçlerinden biri, “Benim, bir arkadaşım vardı” der.
İçlerinden biri: “Benim bir arkadaşım vardı.” diyecek.
İçlerinden birisi: “Benim (dünyada) bir arkadaşım vardı.” diyecek.
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ
Derdi ki: “Sen de, öldükten sonra dirilmeye inananlardan mısın?”
(Bana:) “Sen gerçekten onun doğruluğunu tasdik ediyor musun?”
52,53. (Ve devamla, o bana): “Sen gerçekten, bizim ölünce, toprak ve kemikler haline geldikten sonra, sorguya çekileceğimize inananlardan mısın?” derdi.
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰ ا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ
“Biz ölüp kemik ve toprak haline geldiğimiz zaman, dirilip cezalandırılacak mıyız?”
“Biz, ölüp toprak ve iskelet haline geldikten sonra, dirilip yaptığımız işlere göre cezalandırılacağız” (öyle mi?) derdi.
52,53. (Ve devamla, o bana): “Sen gerçekten, bizim ölünce, toprak ve kemikler haline geldikten sonra, sorguya çekileceğimize inananlardan mısın?” derdi.
قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ
“Siz onun durumuna vâkıf olmak ister misiniz?” dedi.
Yanındakilere: “Siz onun nerede olduğunu biliyor musunuz?” diye sorar.
(Konuşan, görevli meleklere): “Siz (onun şimdi) ne durumda olduğunu biliyor musunuz?” diye soracak.
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ
Etrafına bakınıp, birden onu cehennemin ortasında görecek.
Cehenneme şöyle bir bakar ki onun ateşin tam ortasında olduğunu görür.
55,56. Sonra bakıp onu cehennem ateşinin tam ortasında görünce, ona: “Allah’a yemin ederim ki sen, neredeyse beni de helâk edecektin.” diyecek.
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ
Ona diyecek ki: “Allah'a andolsun ki, az kalsın beni de helâk edecektin.”
Ona şöyle der: “Allah’a andolsun, neredeyse beni de helâk edecektin.
55,56. Sonra bakıp onu cehennem ateşinin tam ortasında görünce, ona: “Allah’a yemin ederim ki sen, neredeyse beni de helâk edecektin.” diyecek.
وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ
“Eğer Rabbimin nimeti olmasaydı, ben de seninle birlikte orada olanlardan olacaktım.”
Rabbimin lütfu olmasaydı şimdi ben de cehenneme götürülmüş olacaktım.”
(Ve devamla): “Eğer Rabbimin nîmeti olmasaydı, kesinlikle ben de (cehenneme) gireceklerden olacaktım.”
أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ
58,59. “Biz, birinci ölümün dışında. bir daha ölmeyeceğiz, değil mi? Biz azap da görmeyeceğiz.”
(Cennet arkadaşlarına yönelerek): “Biz bir daha asla ölmeyeceğiz, değil mi?”
58,59. “Şimdi (burada, ebedî kalacaklar biz miyiz?) Artık biz, ilk ölümümüzden başka bir daha ölmeyeceğiz ve asla azaba uğratılmayacağız.”
إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ
58,59. “Biz, birinci ölümün dışında. bir daha ölmeyeceğiz, değil mi? Biz azap da görmeyeceğiz.”
“Önceki ölümümüzden başka. Artık biz azap da görmeyeceğiz değil mi?”
58,59. “Şimdi (burada, ebedî kalacaklar biz miyiz?) Artık biz, ilk ölümümüzden başka bir daha ölmeyeceğiz ve asla azaba uğratılmayacağız.”
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
İşte asıl büyük mutluluk ve kurtuluş budur.
Şüphesiz bu (cennetteki nimetlere ulaşmak) büyük bir kurtuluştur.
“Şüphesiz, en büyük başarının ta kendisi işte budur.” diyecek.
لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ
Çalışanlar bunun için çalışsın!
Böylece çalışıp çabalayanlar, işte buna benzer bir akıbet için çalışmalılar.
Bütün çalışanlar, işte böyle bir başarı için çalışsınlar.
أَذَٰلِكَ خَيۡرࣱ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ
“İkram olarak bu mu daha iyidir, yoksa zakkum ağacı mı?”
Ziyafet olarak cennet ehli için anılan bu nimetler mi daha iyidir, yoksa Zakkum ağacı mı?
62,63. Şimdi, (cennetliklere) ilk ikram olarak verdiğimiz bu nîmetler mi daha hayırlı, yoksa zâlimlere cezâ olarak verdiğimiz zakkum ağacı mı?
إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةࣰ لِّلظَّٰلِمِينَ
Biz o ağacı, zâlimler için bir azap kıldık.
Gerçek şu ki, biz o (Zakkum ağacı)nı zalimler için (“ateşin içinde ağaç mı olur diye”) bir imtihan aracı kıldık.
62,63. Şimdi, (cennetliklere) ilk ikram olarak verdiğimiz bu nîmetler mi daha hayırlı, yoksa zâlimlere cezâ olarak verdiğimiz zakkum ağacı mı?
إِنَّهَا شَجَرَةࣱ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ
O, cehennemin dibinde biten bir ağaçtır.
Şüphesiz o, çılgınca yanan ateşin dibinden çıkar.
64,65. Şüphesiz o (zakkum,) cehennemin dibinde biten, tomurcukları, şeytanların başları gibi olan bir ağaçtır.
طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ
Meyveleri şeytanların başları gibidir.
Onun tomurcukları tıpkı şeytanların başlarıdır (tiksinti vericidir).
64,65. Şüphesiz o (zakkum,) cehennemin dibinde biten, tomurcukları, şeytanların başları gibi olan bir ağaçtır.
فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ
Onlar kesinlikle ondan yiyip, karınlarını onunla dolduracaklar.
Cehennemlikler ondan (zorla) yiyecekler ve karınlarını onunla dolduracaklar.
O (kâfirler) ondan mutlaka yiyecekler ve karınlarını da onunla dolduracaklardır.
ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبࣰ ا مِّنۡ حَمِيمࣲ
Sonra, onun üzerine kaynar su karışımı bir içecek içerler.
Sonra onlar için bunun üstüne kaynar sudan karışık bir içecek vardır.
Sonra bunun üzerine onlara, kaynar su karıştırılmış bir içki, vardır.
ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ
Sonra onların dönüşü kesinlikle çılgın ateşe olacaktır.
Sonra onların dönecekleri yer, elbette (yine) çılgınca yanan ateş olacaktır.
Sonra onların dönüp dolaşıp gidecekleri yer, yine cehennemdir.
إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ
69,70. Şüphesiz onlar atalarını sapıklıkta buldular ve peşlerinden koşup gittiler.
69-70.Çünkü onlar, atalarını sapıtmış kişiler halinde bulmalarına rağmen kendileri de onların izinden gitmişlerdi.
69,7. Çünkü onlar, babalarını sapkın kimseler olarak buldukları gibi kendileri de onların yolundan gitmeye can atıyorlar.
فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ
69,70. Şüphesiz onlar atalarını sapıklıkta buldular ve peşlerinden koşup gittiler.
69-70.Çünkü onlar, atalarını sapıtmış kişiler halinde bulmalarına rağmen kendileri de onların izinden gitmişlerdi.
69,7. Çünkü onlar, babalarını sapkın kimseler olarak buldukları gibi kendileri de onların yolundan gitmeye can atıyorlar.
وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
Andolsun ki, onlardan önce eski milletlerin çoğu sapıklığa düştü.
Andolsun, onlardan önce gelip geçenlerin çoğu da sapmıştı.
71,72. Yemin olsun, onlardan önceki nesillerin pek çoğu sapıtmış, Biz de onlara hep uyarıcılar göndermiştik.
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ
Şüphesiz, biz onlara uyarıcılar göndermiştik.
Andolsun, biz onlara da uyarıcılar göndermiştik.
71,72. Yemin olsun, onlardan önceki nesillerin pek çoğu sapıtmış, Biz de onlara hep uyarıcılar göndermiştik.
فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ
Uyarılanların sonucunun ne olduğuna bir bak!
Şimdi bak, uyarılıp da yola gelmeyenlerin sonu ne oldu?
Uyarıldıkları (halde uymayanların) sonunun ne olduğuna bir bak!
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
Allah'ın ihlâslı kulları müstesna.
Ancak, Allah’a gönülden bağlı olan kullar o azabın dışında kaldı.
Ancak Allah’ın seçilmiş kulları (bu azabın) dışındadır.
وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحࣱ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ
Andolsun, Nûh bize yalvarıp yakardı. Biz de duayı ne güzel kabul ederiz!
Andolsun ki, Nuh bize (dua edip) seslenmişti. Biz de ne güzel icabet etmiştik.
Yemin olsun Nûh, Bize duâ edince, Biz (onun duâsını) ne de güzel kabul ettik.
وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
Kendisini ve ehlini o büyük felâketten kurtardık.
Zira onu ve (iman birliği yaptığı) ailesini büyük bir badireden kurtardık.
Onu ve ailesini, o büyük felâketten kurtardık.
وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ
Sâdece onun soyunu geriye bırakmıştık.
(Ve böylece onun) soyunu (yeryüzünde kıyamete kadar) kalıcı kıldık.
Ve (dünyada) sadece onun soyunu, kalıcı kıldık.
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
Sonradan gelenler içinde ona iyi bir ün bıraktık.
Ve böylece onun sonraki kuşaklar arasında (erdemli duruşundan ve tavizsiz mücadelesinden dolayı kıyamete kadar övgüyle) anılmasını sağladık.
78,79. Sonra gelen (nesil)ler arasında ona, “tüm âlemlerde Nûh’a selâm olsun!” diye (şerefli bir övgü) bıraktık.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحࣲ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ
Âlemlerde Nûh'a selâm olsun.
“Bütün milletler arasında Nuh’a selâm olsun!”
78,79. Sonra gelen (nesil)ler arasında ona, “tüm âlemlerde Nûh’a selâm olsun!” diye (şerefli bir övgü) bıraktık.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
İşte biz, iyi iş yapanları böyle ödüllendiririz.
İşte biz güzel davrananları böyle mükâfatlandırırız.
Gerçekten Biz iyilik yapanları işte böyle ödüllendiririz.
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Çünkü o, bizim inanmış kullarımızdan idi.
Çünkü o, bizim mü’min kullarımızdandı.
Şüphesiz o, Bizim gerçekten inanan kullarımızdandı.
ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
Sonra diğerlerini suda boğduk.
Sonra da (iman etmeyen) diğerlerini (yaptıkları yüzünden) suda boğduk.
Sonra diğerlerini suda boğarak helâk ettik.
۞وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ
Şüphesiz İbrâhim de Nûh'un milletinden idi.
(Nuh’tan yüzyıllarca sonra yaşayan) İbrahîm de muhakkak ki onun yolunda olanlardandı.
83,84. Doğrusu İbrahim de onun izinden giden, Rabbine tam teslim olmuş bir kalp getiren (Peygamber)lerdendi.
إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبࣲ سَلِيمٍ
Çünkü o, Rabbine samimi bir kalple yönelmişti.
Hani o, Rabbine temiz bir kalple gelmişti.
83,84. Doğrusu İbrahim de onun izinden giden, Rabbine tam teslim olmuş bir kalp getiren (Peygamber)lerdendi.
إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ
O vakit, babasına ve kavmine şöyle demişti: “Neye tapıyorsunuz?”
Hani babasına ve kavmine şöyle demişti: “Siz neye tapıyorsunuz?”
85,86,87. Bir zamanlar o, babasına ve toplumuna: “Sizler nelere? (yoksa) birtakım uydurma ilâhlara mı tapıyorsunuz? Allah’tan başka ilâhlara irade (gücü) mü veriyorsunuz? Siz âlemlerin Rabbi’ni ne zannediyorsunuz?” demişti.
أَئِفۡكًا ءَالِهَةࣰ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ
“Allah'ı bırakıp uydurma tanrılar mı istiyorsunuz?”
“Allah’la beraber şu uydurma ilâhlara da mı kulluk etmek istiyorsunuz?”
85,86,87. Bir zamanlar o, babasına ve toplumuna: “Sizler nelere? (yoksa) birtakım uydurma ilâhlara mı tapıyorsunuz? Allah’tan başka ilâhlara irade (gücü) mü veriyorsunuz? Siz âlemlerin Rabbi’ni ne zannediyorsunuz?” demişti.
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
“Âlemlerin Rabbi hakkında ne düşünüyorsunuz?”
“(O halde söyler misiniz?) Âlemlerin Rabbi olan (Allah) hakkında düşünceniz nedir?”
85,86,87. Bir zamanlar o, babasına ve toplumuna: “Sizler nelere? (yoksa) birtakım uydurma ilâhlara mı tapıyorsunuz? Allah’tan başka ilâhlara irade (gücü) mü veriyorsunuz? Siz âlemlerin Rabbi’ni ne zannediyorsunuz?” demişti.
فَنَظَرَ نَظۡرَةࣰ فِي ٱلنُّجُومِ
İbrâhim yıldızlara bir göz attı.
Derken (İbrahîm) yıldızlara bakarak kafasında bir şeyler tasarladı.
88,89,90. Sonra (onların bu halini) derin derin düşünüp: “(Ben sizin bu halinizden) rahatsız oldum.” Deyince (toplumu) ona derhâl sırt dönerek, terk etti.
فَقَالَ إِنِّي سَقِيمࣱ
“Ben hastayım” dedi.
“Ben hastayım herhalde” dedi.
88,89,90. Sonra (onların bu halini) derin derin düşünüp: “(Ben sizin bu halinizden) rahatsız oldum.” Deyince (toplumu) ona derhâl sırt dönerek, terk etti.
فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ
Onlar da onu bırakıp uzaklaştılar.
Bunun üzerine onu orada bırakıp uzaklaştılar.
88,89,90. Sonra (onların bu halini) derin derin düşünüp: “(Ben sizin bu halinizden) rahatsız oldum.” Deyince (toplumu) ona derhâl sırt dönerek, terk etti.
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ
O da tanrılarına yöneldi, “Yemez misiniz?” dedi.
(Ve İbrahîm) onların tanrılarına gizlice yönelip: “Yemek yemiyor musunuz?” diye sordu?
91,92. Bunun üzerine (o,) onların ilâhlarının yanına gizlice varıp: “(Şu önünüzdekileri) yemiyor musunuz? Neyiniz var? (Niye) konuşmuyorsunuz?” dedi.
مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ
“Neyiniz var; konuşmuyorsunuz!”
(İbrahîm putlarla muhatap olmaya devam ederek) “Neyiniz var? (Niye) konuşmuyorsunuz?” dedi.
91,92. Bunun üzerine (o,) onların ilâhlarının yanına gizlice varıp: “(Şu önünüzdekileri) yemiyor musunuz? Neyiniz var? (Niye) konuşmuyorsunuz?” dedi.
فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ
Bütün gücüyle onları kırmaya başladı.
(ve arkasından) onların üstüne yürüyüp bütün gücüyle vurmaya başladı.
(İbrahim) hemen üzerlerine yürüyüp bütün gücüyle vurarak (putları kırdı.)
فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ
Kavmi, koşarak ona geldi.
Kavmi (telaş içinde) koşarak ona doğru geldi.
94,95,96. Çok geçmeden (halkı,) ona koşarak gelince (İbrahim onlara): “Sizi de sizin yaptıklarınızı da yaratan Allah olduğu halde siz, ellerinizle yaptığınız bu şeylere mi tapıyorsunuz?” dedi.
قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ
İbrâhim onlara şöyle söyledi: “Elinizle yonttuklarınıza mı tapıyorsunuz?”
“Siz kendi ellerinizle yonttuğunuz bu putlara mı tapıyorsunuz?
94,95,96. Çok geçmeden (halkı,) ona koşarak gelince (İbrahim onlara): “Sizi de sizin yaptıklarınızı da yaratan Allah olduğu halde siz, ellerinizle yaptığınız bu şeylere mi tapıyorsunuz?” dedi.
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ
“Oysa sizi de, yonttuklarınızı da Allah yaratmıştır.”
Oysa sizi de yaptığınız şeyleri de yaratan Allah’tır” dedi.
94,95,96. Çok geçmeden (halkı,) ona koşarak gelince (İbrahim onlara): “Sizi de sizin yaptıklarınızı da yaratan Allah olduğu halde siz, ellerinizle yaptığınız bu şeylere mi tapıyorsunuz?” dedi.
قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنࣰ ا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ
Kavmi, “Onun için bir yer yapın ve onu ateşe atın” dediler.
Puta tapanlar: (İbrahîm’i nasıl cezalandırılacakları konusunda kendi aralarında görüştüler ve) şöyle dediler: “Fırın gibi bir yapı inşa edin (odunları tutuşturun) ve O’nu alevlerin içine atın.”
97,98. (Kâfirler): “Onun için bir bina yapın ve onu derhâl ateşin içine atın.” diyerek ona bir tuzak hazırlamak istediler. Ama Biz de sonunda onları rezil ettik.
فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدࣰ ا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ
Ona tuzak kurmak istediler. Biz de onları alçaklardan kıldık.
Böylece ona bir tuzak kurmak istediler. Biz de (onu kurtarıp) onları en alçak kimseler kıldık.
97,98. (Kâfirler): “Onun için bir bina yapın ve onu derhâl ateşin içine atın.” diyerek ona bir tuzak hazırlamak istediler. Ama Biz de sonunda onları rezil ettik.
وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ
İbrâhim, “Şüphesiz ben Rabbime gidiyorum. O beni doğru yola eriştirecektir” dedi.
(Allah O’nu ateşten ve müşriklerin tuzaklarından kurtarınca) kavmine şöyle dedi: “Ben Rabbim(in emrettiği yer)e gidiyorum; O bana yol gösterecek.”
99, 100. İbrahim: “Doğrusu ben, Rabbim uğrunda (sizi bırakıp) gidiyorum. O beni en doğru yola ulaştırır. Ey Rabbim! Beni iyi kimselerle karşılaştır.” dedi.
رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
“Ey Rabbim! Bana sâlihlerden olacak bir çocuk ver” dedi.
“Ey Rabbim! Bana dürüst ve erdemli bir evlat bağışla!”
99, 100. İbrahim: “Doğrusu ben, Rabbim uğrunda (sizi bırakıp) gidiyorum. O beni en doğru yola ulaştırır. Ey Rabbim! Beni iyi kimselerle karşılaştır.” dedi.
فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمࣲ
Bunun üzerine ona yumuşak huylu bir erkek çocuk müjdeledik.
Biz de onu akıllı, güzel huylu bir oğul ile müjdeledik.
Biz de onu yumuşak huylu bir çocuk (olan İsmail ile) müjdeledik.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
Babasıyla beraber yürüyüp gezecek çağa erişince, “Yavrucuğum! Rüyamda seni boğazladığımı görüyorum; bir düşün; ne dersin?” dedi. O da, “Babacığım! Emrolunduğun şeyi yap! İnşallah beni sabredenlerden bulursun” diye cevap verdi.
Çocuk doğru ile yanlışı birbirinden ayırabileceği ergenlik çağına erişince de İbrahîm ona: “Yavrucuğum, rüyamda seni kurban etmeye hazırlandığımı görüyorum, bir düşün bakalım bu işe ne diyeceksin?” diye sordu. Oğlu da “Babacığım! Rüyanda sana emrolunan şeyi yap, inşallah beni sabreden biri olarak bulacaksın” dedi.
(İsmail) onu anlayabilecek çağa ulaşıp da (İbrahim ona): “Ey oğlum! Gerçekten rüyamda ben seni kurban ettiğimi görüyorum. Bir düşün, buna ne dersin?” deyince, (İsmail) de: “Ey Babacığım! Sana emredileni yap. İnşaallah beni sabredenlerden bulacaksın.” dedi.
فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ
Her ikisi de Allah'ın emrine teslim olunca, babası onu yan üstü yatırdı.
Sonunda o ikisi (ilâhi buyruğa) teslim olunca, babası onu yüz üstü yatırdı.
Sonunda ikisi de aynı kanaate varınca (babası, kurban etmek için) onu yere yatırdı.
وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ
104,105. Biz ona şöyle seslendik: “Ey İbrâhim! Sen kesinlikle rüyanı doğruladın. İşte biz, iyileri böyle ödüllendiririz.”
104-105.O sırada Biz de ona şöyle seslendik: “Ey İbrahîm! Sen şimdi rüyanda (sana vahyettiğimiz buyruklara) bağlı kaldın! (Biz de bunun karşılığında, sana evladını bağışladık ve ikinizi de yüce bir makama yükselttik!) İşte Biz, güzel davrananları böyle ödüllendiririz!”
104,105. Biz, ona: “Ey İbrahim! Gerçekten sen, rüyayı doğru anladın (ve uyguladın.) Şüphesiz Biz iyilik yapanları, böyle ödüllendiririz.” diye seslendik.
قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
104,105. Biz ona şöyle seslendik: “Ey İbrâhim! Sen kesinlikle rüyanı doğruladın. İşte biz, iyileri böyle ödüllendiririz.”
104-105.O sırada Biz de ona şöyle seslendik: “Ey İbrahîm! Sen şimdi rüyanda (sana vahyettiğimiz buyruklara) bağlı kaldın! (Biz de bunun karşılığında, sana evladını bağışladık ve ikinizi de yüce bir makama yükselttik!) İşte Biz, güzel davrananları böyle ödüllendiririz!”
104,105. Biz, ona: “Ey İbrahim! Gerçekten sen, rüyayı doğru anladın (ve uyguladın.) Şüphesiz Biz iyilik yapanları, böyle ödüllendiririz.” diye seslendik.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ
Şüphesiz bu büyük bir imtihandır.
“Şüphesiz bu apaçık ve zor bir imtihandı.”
Doğrusu bu, onun için çok açık bir imtihandı.
وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمࣲ
Biz ona kurtuluş bedeli olarak büyük bir kurban verdik.
Biz ona (İsmail’in) kurtuluş fidyesi olarak büyük bir kurban verdik.”
Ve ona büyük bir kurbanlığı da fidye olarak verdik.
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
Sonra gelenler içinde ona iyi bir ün bıraktık.
Biz geriden gelen herkesin zihninde ona ilişkin (örnek) bir hatıra bıraktık:
108,109. Sonra gelen (nesil)ler arasında ona, “İbrahim’e selâm olsun!” diye (şerefli bir övgü) bıraktık.
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ
İbrâhim'e selâm olsun!
“İbrahîm’e selam olsun!”
108,109. Sonra gelen (nesil)ler arasında ona, “İbrahim’e selâm olsun!” diye (şerefli bir övgü) bıraktık.
كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
İyi iş yapanları işte böyle ödüllendiririz.
110-111.İyi davrananları işte böyle mükâfatlandırırız. Çünkü o da bizim mü’min kullarımızdandı.
Gerçekten Biz, iyilik yapanları işte böyle ödüllendiririz.
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Şüphesiz o, inanmış kullarımızdandı.
110-111.İyi davrananları işte böyle mükâfatlandırırız. Çünkü o da bizim mü’min kullarımızdandı.
Şüphesiz o Bizim gerçekten inanan kullarımızdandı.
وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيࣰّ ا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
Ona, iyilerden bir peygamber olarak İshâk'ın müjdesini verdik.
Ardından (Biz) ona sâlihlerden bir nebi olacak olan İshak’ı müjdeledik.
(Bir de) ona, inandığını yaşayan kimselerden olan İshak’ı Peygamber olarak, müjdeledik.
وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنࣱ وَظَالِمࣱ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينࣱ
Onu ve İshâk ailesini mübarek kıldık. O ikisinin soyundan iyi iş yapanlar da, kendilerine açıkça zulmedenler de vardır.
Ayrıca hem (İbrahîm’in) kendisine, hem de oğlu (İsmail’e ve) İshak’a katımızdan nimet ve bereketler ihsan ettik. Onların soyundan gelenler arasında iyi insanlar olduğu gibi kendisine açıkça kötülük eden zalim kimseler de vardır.
O (İsmail’e) de İshak’a da bereketler verdik. İkisinin soyundan, iyi işler yapan da var, açıkça kendisine zulmeden de vardır.
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
Andolsun, biz Mûsâ ve Hârûn'a da lütufta bulunduk.
Andolsun biz Musa’ya da Harun’a da ihsanda bulunduk.
Yemin olsun Biz Mûsa ve Hârûn’a da lütufta bulunduk.
وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
O ikisini ve kavimlerini, o büyük felaketten kurtardık.
İkisini ve kavimlerini, büyük bir sıkıntıdan kurtardık.
Onları ve toplumlarını o büyük (kölelik) sıkıntısından kurtardık.
وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ
Onlara yardım ettik. Onlar galip oldular.
Kendilerine yardım ettik de onlar galip gelenlerden oldular.
Onlara yardım ettik de sonunda üstün gelen, onlar oldu.
وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ
Onlara apaçık kitabı verdik.
Biz onlara (hükümlerimizi) açıklayan Kitab’ı (Tevrat’ı) verdik.
117,118. Ve o ikisine bilinen kitabı (Tevrat’ı) vererek onlara hak yolu gösterdik.
وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ
Onları doğru yola yönelttik.
İkisini de dosdoğru yola ilettik.
117,118. Ve o ikisine bilinen kitabı (Tevrat’ı) vererek onlara hak yolu gösterdik.
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
Sonra gelenler içinde onlara iyi bir ün bıraktık.
Ve geriden gelen herkesin zihninde o ikisine ilişkin (örnek) bir hatıra bıraktık:
119, 120. Sonra gelen (nesil)ler arasında o ikisine, “Mûsa ve Hârûn’a selâm olsun!” diye (şerefli bir övgü) bıraktık.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ
Mûsâ ve Hârûn'a selâm olsun.
“Musa’ya ve Harun’a selâm olsun!”
119, 120. Sonra gelen (nesil)ler arasında o ikisine, “Mûsa ve Hârûn’a selâm olsun!” diye (şerefli bir övgü) bıraktık.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Şüphesiz iyi iş yapanları işte böyle ödüllendiririz.
121-122.İşte biz güzel davrananları böyle mükâfatlandırırız. Çünkü o ikisi de bizim mü’min kullarımızdandı.
Gerçekten Biz, iyilik yapanları işte böyle ödüllendiririz.
إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
Onlar, inanmış kullarımızdandı.
121-122.İşte biz güzel davrananları böyle mükâfatlandırırız. Çünkü o ikisi de bizim mü’min kullarımızdandı.
Şüphesiz o ikisi, Bizim gerçekten inanan kullarımızdandı.
وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Şüphesiz, İlyâs da peygamberlerdendir.
123-124.Şüphesiz İlyas da resullerdendi. Hani kavmine şöyle demişti: “Allah’a karşı gelmekten sakınmaz mısınız?”
Gerçekten İlyas da (Allah’ın gönderdiği) Peygamberlerdendi.
إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ
Bir zamanlar toplumuna şöyle demişti: “Sakınmıyor musunuz?”
123-124.Şüphesiz İlyas da resullerdendi. Hani kavmine şöyle demişti: “Allah’a karşı gelmekten sakınmaz mısınız?”
(O da) kendi toplumuna: “(Allah’tan) hakkıyla sakınmayacak mısınız?” dedi.
أَتَدۡعُونَ بَعۡلࣰ ا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ
“Ba‘l adlı puta tapıyorsunuz da, en güzel yaratıcıyı terk mi ediyorsunuz?”
“Yaratanların en güzelini bırakıp Ba’l (adlı puta) mı tapıyorsunuz?”
125,126. Ve devamla: “Siz yaratıcıların en güzeli, sizin ve sizden öncekilerin de Rabbi olan Allah’ı bırakıp da Ba’l (isimli puta) mı tapıyorsunuz?” dedi.
ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
“Sizin ve atalarınızın Rabbi olan Allah'ı bırakıyorsunuz öyle mi?”
“Allah, sizin de Rabbiniz, önceki atalarınızın da Rabbidir.”
125,126. Ve devamla: “Siz yaratıcıların en güzeli, sizin ve sizden öncekilerin de Rabbi olan Allah’ı bırakıp da Ba’l (isimli puta) mı tapıyorsunuz?” dedi.
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ
Onu yalanladılar. Onlar bu sebeple sonunda cehenneme atılacaklardır.
Fakat onu yalanladılar. Bu sebeple onlar (sorgulanmak üzere) huzura getirileceklerdir.
Onların hepsi, o (İlyas’ı) yalanlamalarından dolayı (kıyamet günü) huzurumuza getirileceklerdir.
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
Ancak Allah'ın samimi kulları hariç.
Yalnız Allah’a gönülden bağlı olan kullar bunun dışındadır.
Ancak Allah’ın seçilmiş kulları (bu azabın) dışındadır.
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ
Sonra gelenler içinde ona da iyi bir ün bıraktık.
Ve geriden gelen herkesin zihninde onunla ilişkin de (örnek) bir hatıra bıraktık:
129,13. Sonra gelen (nesil)ler arasında ona, “İlyaslara selâm olsun!” diye (şerefli bir övgü) bıraktık.
سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ
İlyâs'a da selâm olsun.
“İlyas’a ve o’nun yolundan gidenlere selâm olsun!”
129,13. Sonra gelen (nesil)ler arasında ona, “İlyaslara selâm olsun!” diye (şerefli bir övgü) bıraktık.
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ
Şüphesiz, iyi iş yapanları işte böyle ödüllendiririz.
131-132.İşte biz güzel davrananları böyle mükâfatlandırırız. Çünkü o bizim mü’min kullarımızdandı.
Gerçekten Biz, iyilik yapanları işte böyle ödüllendiririz.
إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
O, inanmış kullarımızdandı.
131-132.İşte biz güzel davrananları böyle mükâfatlandırırız. Çünkü o bizim mü’min kullarımızdandı.
Şüphesiz o, Bizim gerçekten inanan kullarımızdandı.
وَإِنَّ لُوطࣰ ا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Şüphesiz, Lût da peygamberlerdendir.
Şüphesiz Lût da resullerdendi.
Gerçekten Lût da (Allah’ın gönderdiği) Peygamberlerdendi.
إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ
Biz, onu ve bütün ailesini kurtarmıştık.
134-135-136. Hani geride kalan yaşlı bir kadın (Lût’un karısı) hariç, onu ve bütün ailesini kurtarmıştık, sonra geride kalan (ahlaksız inkârcı)ları (isyanları yüzünden) yerle bir etmiştik.
Biz onu ve ailesinin hepsini kurtardık.
إِلَّا عَجُوزࣰ ا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ
Sâdece yaşlı bir kadın helâk olanlar arasında kaldı.
134-135-136. Hani geride kalan yaşlı bir kadın (Lût’un karısı) hariç, onu ve bütün ailesini kurtarmıştık, sonra geride kalan (ahlaksız inkârcı)ları (isyanları yüzünden) yerle bir etmiştik.
Ancak, geride kalan yaşlı karı(sı bunun) dışında (kaldı).
ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ
Sonra diğerlerini helâk ettik.
134-135-136. Hani geride kalan yaşlı bir kadın (Lût’un karısı) hariç, onu ve bütün ailesini kurtarmıştık, sonra geride kalan (ahlaksız inkârcı)ları (isyanları yüzünden) yerle bir etmiştik.
Sonra da geride kalanların hepsini helâk ettik.
وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ
Sizler sabahleyin, onların helâk oldukları yerden geçersiniz.
137-138.Doğrusu siz (yolculuklarınız sırasında), onlar(ın harap olmuş yurtların)a hem sabahleyin hem de akşamleyin uğrayıp duruyorsunuz. (Onların bu durumundan) aklınızı kullanarak ders almayacak mısınız?
137,138. Ve (Ey kâfirler!) Siz, gece gündüz onların (helâk edildikleri yerin) yanından gelip geçiyorsunuz da hâlâ (Allah’ın kudretini) anlamıyor musunuz?
وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ
Akşamleyin de. Hiç düşünmez misiniz?
137-138.Doğrusu siz (yolculuklarınız sırasında), onlar(ın harap olmuş yurtların)a hem sabahleyin hem de akşamleyin uğrayıp duruyorsunuz. (Onların bu durumundan) aklınızı kullanarak ders almayacak mısınız?
137,138. Ve (Ey kâfirler!) Siz, gece gündüz onların (helâk edildikleri yerin) yanından gelip geçiyorsunuz da hâlâ (Allah’ın kudretini) anlamıyor musunuz?
وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Şüphesiz Yûnus da peygamberlerdendir.
Şüphesiz Yunus da resullerdendi.
Şüphesiz Yûnus da (Allah’ın gönderdiği) Peygamberlerdendi.
إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
Bir vakit, dolu gemi ile kaçmıştı.
140-141-142. Hani o kaçıp yüklü gemiye binmişti de gemidekilerle kura çekmişti ve kaybedenlerden olmuştu. (O, sahibinden izinsiz kaçan benim diyerek) kınanmış bir halde (kendisini denize atmış) iken balık onu hemen yutmuştu.
140,141. Bir zamanlar o, (toplumunu bırakıp) dolu bir gemiye kaçmış, kur’aya katılmış ve (kur’ayı) kaybedenlerden olmuştu.
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ
Kura çekti ve kaybedenlerden oldu.
140-141-142. Hani o kaçıp yüklü gemiye binmişti de gemidekilerle kura çekmişti ve kaybedenlerden olmuştu. (O, sahibinden izinsiz kaçan benim diyerek) kınanmış bir halde (kendisini denize atmış) iken balık onu hemen yutmuştu.
140,141. Bir zamanlar o, (toplumunu bırakıp) dolu bir gemiye kaçmış, kur’aya katılmış ve (kur’ayı) kaybedenlerden olmuştu.
فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمࣱ
Balık onu yuttu. O kınanmayı hak etmişti.
140-141-142. Hani o kaçıp yüklü gemiye binmişti de gemidekilerle kura çekmişti ve kaybedenlerden olmuştu. (O, sahibinden izinsiz kaçan benim diyerek) kınanmış bir halde (kendisini denize atmış) iken balık onu hemen yutmuştu.
(Yûnus) kendisini kınayıp dururken onu bir balık yuttu.
فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ
143,144. Eğer Allah'ı sıkça ananlardan olmasaydı, kıyamet gününe kadar balığın karnında kalırdı.
143-144.Eğer o, Allah’ın sınırsız şanını yüceltenlerden (tevbe edenlerden) olmasaydı, onun karnında insanların diriltilecekleri güne kadar kalacaktı.
143,144. Eğer o, (Allah’ı) tesbih edenlerden olmasaydı tekrar diriltilecekleri güne kadar (balığın) karnında kalırdı.
لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ
143,144. Eğer Allah'ı sıkça ananlardan olmasaydı, kıyamet gününe kadar balığın karnında kalırdı.
143-144.Eğer o, Allah’ın sınırsız şanını yüceltenlerden (tevbe edenlerden) olmasaydı, onun karnında insanların diriltilecekleri güne kadar kalacaktı.
143,144. Eğer o, (Allah’ı) tesbih edenlerden olmasaydı tekrar diriltilecekleri güne kadar (balığın) karnında kalırdı.
۞فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمࣱ
Onu bitkin bir halde açık araziye attık.
Derken biz onu baygın ve bitkin bir halde ıssız bir sahile çıkardık.
Sonunda Biz, onu rahatsız bir durumdayken ıssız bir yere çıkarttık.
وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةࣰ مِّن يَقۡطِينࣲ
Üzerini kabakgillerden bir bitki ile örttük.
Ve üzerine (gölge yapması için orada), kabak türünden geniş yapraklı bir nebat bitirdik.
Ve üzerine, bal kabağı türünden bir ağaç bitirdik.
وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ
Onu, nüfusu yüzbin veya daha fazla sayıda olan bir topluma peygamber olarak gönderdik.
Biz onu (bir kez daha) yüz bin hatta gittikçe daha da artan halkına (elçi olarak) gönderdik.
Ve (tekrar) onu, mevcudu yüz bin olan veya (sayısı) daha da artan (toplumuna) Peygamber olarak gönderdik.
فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينࣲ
Ona inandılar, bu sebeple biz de onları belli bir süreye kadar refah içinde yaşattık.
Nihayet onlar iman ettiler. Biz de onları bir süreye kadar geçindirdik.
Sonunda ona îman ettiler, Biz de onları (uygun gördüğümüz) süreye kadar yaşattık.
فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ
Müşriklere sor: “Kızlar Rabbinin de, erkekler onların mıdır?”
(Ey Muhammed!) Onlara sor: “Kız çocukları Rabbinin de erkek çocukları onların mı?”
(Ey Muhammed!) Şimdi sen o (kâfirlere) kız çocuklarının Rabbine, erkek çocuklarının da onlara mı? ait olduğunu sor.
أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثࣰ ا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ
“Yoksa biz, melekleri onların gözü önünde kız olarak mı yarattık?”
Yoksa biz, melekleri dişi olarak yarattık da onlar buna şahit mi oldular?
Yoksa Biz, melekleri dişi olarak yarattık da onlar şahit mi oldular.
أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ
Dikkat ediniz, kesinlikle onlar yalan uydurup duruyorlar.
151-152.Dikkat edin! Onlar, iftiralarının bir eseri olarak: “Allah çocuk doğurdu” diyorlar. Onlar, hiç şüphesiz yalancıdırlar.
151,152. Şunu iyi bilin ki onlar, sadece yalan söylemek için (bir de): “Allah doğurdu.” diyorlar. İşte bunlar, yalancıların ta kendisidir.
وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ
“Allah doğurdu” diyorlar. Şüphesiz onlar yalancıdırlar.
151-152.Dikkat edin! Onlar, iftiralarının bir eseri olarak: “Allah çocuk doğurdu” diyorlar. Onlar, hiç şüphesiz yalancıdırlar.
151,152. Şunu iyi bilin ki onlar, sadece yalan söylemek için (bir de): “Allah doğurdu.” diyorlar. İşte bunlar, yalancıların ta kendisidir.
أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ
Allah, kızları oğullara tercih mi etmiş?
(Yoksa Allah) kızları erkeklere tercih mi etti?
(Yani Allah) kızları, oğullara tercih mi etmiş? (Asla böyle bir şey olamaz!)
مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ
Ne oluyor size? Nasıl hüküm veriyorsunuz?
Size ne oluyor? Nasıl böyle (çirkin) hükümler veriyordunuz?
Şimdi size ne oluyor da nasıl böyle (yanlış) hükümler veriyorsunuz!
أَفَلَا تَذَكَّرُونَ
Hiç düşünmüyor musunuz?
Hiç düşünmüyor musunuz?
Siz hiç idrak etmeyecek misiniz?
أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنࣱ مُّبِينࣱ
Yoksa sizin açık bir deliliniz mi var?
Yoksa elinizde apaçık bir deliliniz, dayanağınız mı var?
Yoksa sizin, açık bir deliliniz mi var?
فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
Doğru sözlülerden iseniz, kitabınızı getiriniz.
Eğer doğru söylüyorsanız, getirin (Allah’tan gelmiş olması gereken) kitabınızı/dayanağınızı!
Eğer doğru söylüyorsanız, getirin kitabınızı (da görelim).
وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبࣰ اۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ
Allah ile, görünmeyen varlıklar arasında bir soy bağı kurdular. Oysa görünmeyen varlıklar, müşriklerin cehenneme hazır edilecekler olduğunu bilmektedirler.
Allah’la cinler arasında soy bağı uydurdular. Andolsun cinler de kendilerinin (insanlar gibi) hesap yerine götürüleceklerini biliyorlar.
Onlar Allah ile cinler arasında da bir soy bağı uydurdular. Oysa cinler de kesinlikle (kıyamette) huzurumuza getirileceklerini bilirler.
سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
Allah, onların nitelendirmelerinden uzaktır.
Hâşâ! Allah, onların yakıştırdıkları sıfatlardan uzaktır.
Allah onların yakıştırdıkları bütün eksikliklerden çok yücedir.
إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
Allah'ın samimi kulları hariç.
Allah’a gönülden bağlı olan kullar, bunların yaptıklarından uzaktır.
Ancak Allah’ın seçilmiş kulları, (bu azabın) dışındadır.
فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ
161,162,163. Sizler ve taptıklarınız, cehenneme girecek olandan başkasını kandırıp Allah'ın yolundan çıkaramazsınız.
161-162.(Ey inkârcılar!) Artık siz de tapmakta olduklarınız da kimseyi Allah’a karşı kandırıp yoldan çıkaramazsınız.
161,162,163. (Ey Kâfirler!) Siz de tapmakta olduklarınız da cehenneme gireceklerden başkasını, (Allah’a) karşı kandırıp asla yoldan çıkaramazsınız.
مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ
161,162,163. Sizler ve taptıklarınız, cehenneme girecek olandan başkasını kandırıp Allah'ın yolundan çıkaramazsınız.
161-162.(Ey inkârcılar!) Artık siz de tapmakta olduklarınız da kimseyi Allah’a karşı kandırıp yoldan çıkaramazsınız.
161,162,163. (Ey Kâfirler!) Siz de tapmakta olduklarınız da cehenneme gireceklerden başkasını, (Allah’a) karşı kandırıp asla yoldan çıkaramazsınız.
إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ
161,162,163. Sizler ve taptıklarınız, cehenneme girecek olandan başkasını kandırıp Allah'ın yolundan çıkaramazsınız.
Siz ancak cehenneme girecek kişiyi (azdırabilirsiniz).
161,162,163. (Ey Kâfirler!) Siz de tapmakta olduklarınız da cehenneme gireceklerden başkasını, (Allah’a) karşı kandırıp asla yoldan çıkaramazsınız.
وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامࣱ مَّعۡلُومࣱ
Melekler şöyle derler: “Bizim her birimiz için bilinen bir makam vardır.”
(Allah’ın kızları olduklarını iddia ettikleri melekler derler ki:) “Bizim her birimiz için belli bir makam (görev yeri) vardır.
164,165,166. (O cinler ve melekler): “Bizim her birimiz için belli bir makam vardır. Biz de (Allah’ın huzurunda) kesinlikle saf tutarız ve Onu tesbih ederiz.” derler.
وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ
“Biz saf tutarız.”
Biz orada saflar halinde duranlarız.
164,165,166. (O cinler ve melekler): “Bizim her birimiz için belli bir makam vardır. Biz de (Allah’ın huzurunda) kesinlikle saf tutarız ve Onu tesbih ederiz.” derler.
وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ
“Elbette Allah'ı noksan sıfatlardan uzak tutarız.”
Bizler elbette O’nun sınırsız şanını yüceltenleriz.”
164,165,166. (O cinler ve melekler): “Bizim her birimiz için belli bir makam vardır. Biz de (Allah’ın huzurunda) kesinlikle saf tutarız ve Onu tesbih ederiz.” derler.
وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ
167,168,169. Müşrikler, “Öncekilere verilenlerden bizde de bir kitap olsaydı, mutlaka Allah'ın ihlaslı kulları olurduk!” diyorlardı.
167-168-169. İnkârcılar (kendilerine kitap ve peygamber gelmeden önce) şöyle deyip duruyorlardı: “Eğer yanımızda öncekilerden bir zikir (kitap) bulunmuş olsaydı elbette biz de Allah’ın temiz kulları olurduk.”
167,168,169,170. Her ne kadar o (kâfirler, daha önce): “Eğer bizim yanımızda da öncekilerden kalan bir kitap bulunsaydı, bizler de Allah’ın iyi kullarından olurduk.” dedilerse de (kitap gelince) onu hemen inkâr ettiler. Fakat pek yakında (inkârlarının sonucunu) anlayacaklar.
لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرࣰ ا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ
167,168,169. Müşrikler, “Öncekilere verilenlerden bizde de bir kitap olsaydı, mutlaka Allah'ın ihlaslı kulları olurduk!” diyorlardı.
167-168-169. İnkârcılar (kendilerine kitap ve peygamber gelmeden önce) şöyle deyip duruyorlardı: “Eğer yanımızda öncekilerden bir zikir (kitap) bulunmuş olsaydı elbette biz de Allah’ın temiz kulları olurduk.”
167,168,169,170. Her ne kadar o (kâfirler, daha önce): “Eğer bizim yanımızda da öncekilerden kalan bir kitap bulunsaydı, bizler de Allah’ın iyi kullarından olurduk.” dedilerse de (kitap gelince) onu hemen inkâr ettiler. Fakat pek yakında (inkârlarının sonucunu) anlayacaklar.
لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ
167,168,169. Müşrikler, “Öncekilere verilenlerden bizde de bir kitap olsaydı, mutlaka Allah'ın ihlaslı kulları olurduk!” diyorlardı.
167-168-169. İnkârcılar (kendilerine kitap ve peygamber gelmeden önce) şöyle deyip duruyorlardı: “Eğer yanımızda öncekilerden bir zikir (kitap) bulunmuş olsaydı elbette biz de Allah’ın temiz kulları olurduk.”
167,168,169,170. Her ne kadar o (kâfirler, daha önce): “Eğer bizim yanımızda da öncekilerden kalan bir kitap bulunsaydı, bizler de Allah’ın iyi kullarından olurduk.” dedilerse de (kitap gelince) onu hemen inkâr ettiler. Fakat pek yakında (inkârlarının sonucunu) anlayacaklar.
فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ
Buna rağmen Kur'ân'ı inkâr ettiler. Ama ileride bileceklerdir.
Fakat (kitap gelince) onu inkâr ettiler. Yakında (sonlarının ne olacağını) bilecekler.
167,168,169,170. Her ne kadar o (kâfirler, daha önce): “Eğer bizim yanımızda da öncekilerden kalan bir kitap bulunsaydı, bizler de Allah’ın iyi kullarından olurduk.” dedilerse de (kitap gelince) onu hemen inkâr ettiler. Fakat pek yakında (inkârlarının sonucunu) anlayacaklar.
وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Andolsun, peygamber kullarımıza söz vermişizdir.
Andolsun ki, resul olarak gönderdiğimiz kullarımız hakkında bizim bir sözümüz vardır (O da):
171,172,173. Yemin olsun Biz Peygamber kullarımıza ta ezelden; “mutlaka yardım görecekleri ve Bizim ordularımızın da mutlaka galip geleceği hakkında” kesin söz verdik.
إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ
Doğrusu, onlar yardım göreceklerdir.
“Onlara mutlaka yardım edilecektir.”
171,172,173. Yemin olsun Biz Peygamber kullarımıza ta ezelden; “mutlaka yardım görecekleri ve Bizim ordularımızın da mutlaka galip geleceği hakkında” kesin söz verdik.
وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ
Bizim ordumuz şüphesiz üstün gelecektir.
“Muhakkak ki bizim ordularımız galip gelecektir.”
171,172,173. Yemin olsun Biz Peygamber kullarımıza ta ezelden; “mutlaka yardım görecekleri ve Bizim ordularımızın da mutlaka galip geleceği hakkında” kesin söz verdik.
فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ
Bir süreye kadar onlara aldırış etme.
O hâlde, bir süreye kadar onlardan uzak dur!
(Ey Muhammed!) Sen, onlara aldırma.
وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ
Onların halini gözetle; onlar da gözetleyeceklerdir.
Onları gözle! Yakında (başlarına nelerin geleceğini) görecekler.
Sen onları biraz gözetle. Onlar yakında (başlarına gelecekleri) göreceklerdir.
أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ
Azabımızı acele mi istiyorlar?
Azabımızın çabucak gelmesini mi istiyorlar?
Bir de onlar, Bizim azabımızı mı acele istiyorlar?
فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ
O azap yurtlarına indiğinde, uyarılmış olup da yola gelmeyenlerin sabahı ne kötü olur!
Fakat o (azap) bir kez başlarına geldiğinde, uyarılmış olanların uyanması kötü olacaktır!
Fakat (azap,) onların yurtlarına indiğinde uyarılanların sabahı ne kötü olur.
وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينࣲ
Bir süreye kadar onlardan yüz çevir.
Sen bir süreye kadar onlardan uzak dur!
Sen, onlara bir süre aldırma.
وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ
Onların halini gözetle; onlar da gözetleyeceklerdir.
(Onları) gözle! Yakında (başlarına nelerin geleceğini) görecekler.
Sen biraz gözetle. Onlar yakında (başlarına gelecekleri) görecekler.
سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
Senin güçlü olan Rabbin, onların nitelendirmelerinden uzaktır.
Kudret ve izzet sahibi Rabbin, insanların her türlü tasavvurunun üstünde bir yüceliğe sahiptir.
Güçlü (ve şerefli) Rab olan senin Rabbin, onların yakıştırdıkları bütün eksikliklerden çok yücedir.
وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ
Peygamberlere selâm olsun.
Selam olsun O’nun bütün elçilerine!
Bütün Peygamberlere selâm olsun.
وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
Övgü de âlemlerin Rabbi Allah'a olsun.
Âlemlerin Rabbi olan Allah’a da hamd olsun!
Ve hamd sadece âlemlerin Rabbi olan Allah’a aittir.